مناسك حج - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٨٦ - ٤- وصيّت امام صادق عليه السلام به حاجيان

و ايثار در توشه پيوسته عمل كن.

سپس با آب توبه خالص خود را از گناهان بشوى و جامه صدق و صفا و فروتنى بر تن كن.

و با احرام بستن، هر چيز را كه تو را از ياد خدا باز مى‌دارد و مانع از فرمانبرى تو مى‌شود بر خود حرام كن.

ولبّيك بگو، به مفهوم پاسخ زلال و بى‌شائبه به خداوند در فراخواندن تو به سوى او با چنگ زدن به عروة الوثقى‌.

و با قلبت به همراه فرشتگان پيرامون عرش الهى طواف كن، همچنانكه به همراه مسلمانان با پيكرت پيرامون بيت اللَّه الحرام طواف مى‌كنى.

و از هوى‌ و هوست و تمامى نيرو و قوّتت به شتاب گريز كن.

و از غفلت و لغزشهايت با خارج شدن به سوى منى‌، خارج شو، وچيزى را تمنّا مكن كه بر تو روا نيست و سزاوار آن نيستى.

و در عرفات به خطايت اعتراف كن و با وحدانيّت خدا پيمانت را با او تجديد گردان.

و در مزدلفه به خدا تقرّب جوى و از او بپرهيز و با بالا رفتن از كوه، روحت را به عالم بالا فراكش.

و حنجره هوى‌ و هوس و آز را هنگام قربانى كردن ذبح كن.

و شهوت و خساست و پستى و كارهاى نكوهيده را هنگام رمى جمرات، رمى كن.