مناسك حج - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٧٦ - ٢- آداب سفر

«مَنْ لَقِى حَاجّاً فَصَافَحَهُ كَانَ كَمَنْ اسْتَلَمَ الْحَجَرَ» [١].

«كسى كه حاجى را ديدار كند و با او دست دهد مانند كسى است كه حجر الاسود را به دست گرفته است.»

شايسته است در ديدار حاجى شتاب شود.

از ابوعبداللَّه عليه السلام روايت است كه فرمود:

«كَانَ عَلِيُّ بْنَ الْحُسَينِ عليه السلام يَقُولُ: بَادِرُوا بِالسَّلَامِ عَلَى الْحَاجِّ وَالْمُعْتَمِرِ وَمُصَافَحَتِهِمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ تُخَالِطَهُمْ الذُّنُوبُ» [٢].

«على بن الحسين عليه السلام مى‌فرمود: به حاجى و شخص عمره رفته زودتر سلام كنيد و با او دست دهيد قبل ازاين كه با گناهان درآميزد.»

پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله اين را حقّى از حقوق مسلمانان نسبت به يكديگر دانسته، مى‌فرمايد:

«حَقٌّ عَلَى‌الْمُسْلِمِ إِذَا أَرَادَ سَفَراً أَنْ يُعْلِمَ‌إِخْوَانَه وَحَقٌّ عَلى‌إِخْوَانِهِ إِذَا قَدِمَ أَنْ يَأْتُوهُ» [٣].

«حقّ است بر مسلمان هنگامى كه آهنگ سفر مى‌كند برادرانش را آگاه سازد، و حقّ است بر برادرانش كه هرگاه او از سفر آمد به ديدارش روند.»