مناسك حج - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٧٣ - زيارت پيامبر و اهل بيت او

[١] - «بار خدايا! به تو پناه آورده‌ام، و به قبر پيامبر، بنده، و رسولت پشتم را استوار گرداندم، و به قبله‌اى كه براى محمّد صلى الله عليه و آله برگزيدى روى آوردم. خدايا! من چنانم كه خير مورد نظر خود را براى خويش مالك نيستم، و نمى‌توانم شرّى را از نفس خود دور كنم، و امور همه به دست توست، پس هيچ كس فقيرتر از من نيست، خدايا من نيازمند آن خيرى هستم كه تو فروفرستادى. خدايا مرا به خير خود بازگردان كه كسى نمى‌تواند فضل تو را ردّ كند. خدايا به تو پناه مى‌برم از اينكه اسم مرا تبديل كنى، يا پيكرم را دگرگون سازى، يا نعمتت را بر من از ميان برى. خدايا مرا به تقوى‌ بياراى و به نعمت آراسته‌ام گردان و به عافيت آبادم گردان و براى عافيتت سپاس روزى من كن.»

[٢] - «اى آزموده، آزمودت خدائيكه آفريدت پيش از آفرينش تو، و يافتت در آزمايش بردبار، ما معتقديم كه ما دوست شما و باور كنندگان و بردبارانى هستيم براى هر آنچه پدرت و وصى او آورده، رحمت خدا بر او و آلش، ما از تو خواهيم كه اگر تو را تصديق كرديم، همانا ل لا برسان ما را به تصديق ما به آن دو، تا مژده دهيم خود را كه به تحقيق كه پاكيم به سبب ولايت تو.»