مناسك حج - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢١٩ - حديث شريف

٣- از ابوالصباح كنانى آمده است كه گفت از ابو عبداللَّه عليه السلام پيرامون گوشتهاى قربانى پرسش كردم پس حضرت عليه السلام فرمود:

«كَانَ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَينِ وَأَبُو جَعْفَرٍ عليهما السلام يَتَصَدَّقَانِ بِثُلْثٍ عَلى‌ جِيرَانِهِمْ وَثُلْثٍ عَلَى السُّؤالِ وَثُلْثٌ يُمْسِكَانِهِ لِأَهْلِ الْبَيْتِ» [١].

«على بن الحسين و ابوجعفر عليه السلام يك سوم آن را به همسايگانشان صدقه مى‌دادند و يك سوم را به سائلها و يك سوم ديگر را براى اهل‌بيت نگه مى‌داشتند.»

٤- از ابى عبداللَّه عليه السلام پيرامون اين آيه مباركه: (فَإِذَا وَجَبَتْ جُنُوبُهَا فَكُلُوا مِنْهَا وَأَطْعِمُوا الْقَانِعَ وَالْمُعْتَرَّ)، آمده است كه فرمود:

«الْقَانِعُ الَّذِي يَقْنَعُ بِمَا أَعْطَيْتَهُ وَالْمُعْتَرُ الَّذِي يَعْتَرِيكَ وَالسَّائِلُ الَّذِي يَسْأَلُكَ فِي يَدَيْهِ وَالْبَائِسُ هُوَ الْفَقِيرُ» [٢].

«قانع يعنى كسى كه به آنچه بدو مى‌دهى خرسند است، و معتر به كسى گفته مى‌شود كه خود را به تو عرضه مى‌كند، و سائل به كسى گفته مى‌شود كه با دست از تو چيزى مى‌خواهد، و بائس همان بينواست.»

٥- از محمّد بن مسلم بن نقل از ابوعبداللَّه عليه السلام آمده است كه گفت:

از حضرت پيرامون خارج كردن گوشت قربانيان از منى‌ سؤال كردم. پس حضرت فرمود:

«كُنّا نَقُولُ لَايُخْرَجُ مِنْهَا بِشَيْ‌ءٍ لِحَاجَةِ النَّاسِ إِلَيْهِ فَأَمَّا الْيَوْمَ فَقَدْ