مناسك حج - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٠٧ - احكام وقوف در مشعر

نمى‌توانند در وقت مقرّر وقوف كنند.

ب- پس از طلوع فجر از روز عيد قربان و اين همان وقت مقرّر در حال اختيار است، ولى احوط آن است كه قبل از طلوع خورشيد از مشعر خارج نشود.

ج- از طلوع خورشيد تا زوال آن (يعنى ظهر شرعى) در روز عيد قربان كه همان وقت اضطرارى است، براى كسى كه در دو وقت مذكور وقوف در مشعر الحرام را درك نكرده و يا فراموش نموده است.

٣- كسى كه دو وقوف يعنى وقوف عرفات و مشعر الحرام را درك نكند حجّش باطل مى‌شود و بايد با احرامى كه دارد عمره مفرده بجاى آورد. درك و يا عدم درك اين دو وقوف، اشكال گوناگونى دارد كه بايد به جدول رجوع شود.

٤- مراد از وقوف همان اقامت و درنگ است و اشكالى ندارد كه شخص نشسته باشد يا راه برود، ولى بهتر آن است كه ايستاده باشد.

٥- وقت نيّت هنگام طلوع فجر است و مقصود از نيّت اراده وقوف در مشعر الحرام است قُربةً إلى اللَّه تعالى، و جهت هم سويى با دستورات او. بهتر آن است همچون ساير اعمال حجّ، نيّت تلفّظ شود.

٦- افاضه از مشعر الحرام به منى پيش از طلوع فجر براى شخص مضطرّ، يا مريض، يا زنان و كسانى كه بايد همراه ايشان باشند جايز است.