مناسك حج - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٦١ - مسائل اين باب

٦- احوط پرهيز از زير سقف و يا سايبان قرار گرفتن در شب است، به ويژه اگر به منظور جلوگيرى از سرما، يا باران، يا نظاير آن باشد، و اگر كسى براى ضرورت اين كار را بكند، بايد فديه بپردازد.

هفدهم- خونى كردن:

و آن عبارت است از اين كه شخص مُحرِم موجب گردد به هر نحوى خون از بدن خارج شود، خواه با ابزارى تيز همچون چاقو، يا با سوزن، يا خاراندن و يا استفاده از مسواك به گونه‌اى كه خون خارج شود آنهم با آگاهى از آمدن خون و يا احتمال دادن آن. پس اگر كسى چنين كند بايد كفّاره بپردازد.

امّا كسى كه مجبور به اين كار است همچون كسى كه در حال احرام نيازمند آزمايش خون و يا حجامت باشد، باكى بر او نيست و كفّاره‌اى به او تعلّق نمى‌گيرد. و نيز اگر مسواك زند و خون بيرون آيد ولى بدون قصد قبلى، يا به هنگام معالجه زخم، خون آيد همين حكم را دارد.

كفّاره خونى كردن استغفار است، و گفته شده است يك مُدّ طعام، و برخى گفته‌اند يك گوسفند كه احتياط مستحب همين است.

هجدهم- گرفتن ناخُنها:

گرفتن ناخن به هر شكلى بر شخص مُحرِم حرام است، اگر چنين كند كفّاره بر او واجب مى‌گردد، مگر در حال ضرورت همچون معالجه و يا گرفتن ناخن شكسته به منظور رهايى از آزار آن.

امّا كفّاره آن: براى هر ناخن يك مدّ طعام است تا نُه ناخن،