مناسك حج - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٤٣ - حديث شريف

١٥- از ابو عبداللَّه عليه السلام درباره مُحرِم پرسيدند كه آيا حجامت او رواست؟ حضرت فرمود:

«لَا، إِلَّا أَنْ يَخَافَ التَّلَفَ وَلَا يَسْتَطِيعَ الصَّلَاةِ.» وَقَالَ: «إِذَا آذاهُ الدَّمُ فَلَا بَأْسَ بِهِ وَيَحْتَجِمُ وَلَا يَحْلِقُ الشَّعْرَ» [١].

«خير، مگر آنكه از هلاكت بترسد و نتواند نماز بگزارد.» ونيز فرمود: «اگر خون، او را بيازارد باكى نيست كه حجامت كند و موى نتراشد.»

١٦- از معاويه بن عمّار نقل است كه گفت: از ابو عبداللَّه عليه السلام پرسيدم كه شخص مُحرِم چگونه سر خويش بخاراند؟ حضرت فرمود:

«بِأَظَافِيرِهِ مَا لَمْ يُدْمِ أَوْ يَقْطَعَ الشَّعْرَ» [٢]

. «با ناخنهايش به شرط آنكه خونى نكند و مويش را بر نكند.»

١٧- از معاويه بن عمّار از ابو عبداللَّه عليه السلام آمده است كه از ايشان درباره مردى سؤال كردم كه ناخنهايش بلند شده است. حضرت فرمود:

«لَايَقُصُّ شَيْئاً مِنْهَا إِنِ اسْتَطَاعَ فَإِنْ كَانَتْ تُؤْذِيهِ فَلْيَقُصَّها وَلْيُطْعِمَ مَكَانَ كُلِّ ظُفْرٍ قَبْضَةً مِنْ طَعَامٍ» [٣].

«اگر توانست چيزى از آن را نچيند، ولى اگر آزارش داد آنها را كوتاه كند و بجاى هر ناخن يك مُشت گندم فديه بدهد.»