مناسك حج - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٣٨ - حديث شريف

مِنْ أَجْلِكَ فَإِنَّ فِيهِ فِداءٌ لِمَنْ تَعَمَّدَهُ» [١].

«در حالى كه مُحرِم هستى يا هنگامى كه در حرم هستى چه مُحرِم باشى يا نباشى، صيدى را حلال نشمار و ديگرى را، چه مُحرِم باشد يا نه، بر صيدى رهنمون نشو، وبه صيدى اشاره نكن تا به سبب تو آن را روا دارد كه هر كه عمداً چنين كارى كند فديه به او تعلّق گيرد.»

٢- از مسمع ابى‌سيّار نقل‌است كه حضرت صادق عليه السلام به من فرمود:

«يا أَبا سَيّارٍ إِنَّ حَالَ الْمُحْرِمِ ضَيِّقَةٌ إِنْ قَبَّلَ امْرَأَتَهُ عَلى‌ غَيْرِ شَهْوَةٍ وَهُوَ مَحْرِمٌ فَعَلَيْهِ دَمُ شَاةٍ وَإِنْ قَبَّلَ امْرَأَتَهُ عَلى‌ شَهْوَةٍ فَأَمْنى‌ فَعَلَيْهِ جَزُورٌ وَيَسْتَغْفِرُ اللَّهَ وَمَنْ مَسَّ امْرَأَتَهُ وَهُوَ مُحْرِمٌ عَلى‌ شَهْوَةٍ فَعَلَيْهِ دَمُ شَاةٍ، وَمَنْ نَظَرَ إِلى‌ امْرَأَتِهِ نَظَرَ شَهْوَةٍ فَأَمْنى‌ فَعَلَيْهِ جَزُورٌ وَإِنْ مَسَّ امْرَأَتَهُ أَوْ لَازَمَهَا مِنْ غَيْرِ شَهْوَةٍ فَلَا شَيْ‌ءَ عَلَيْهِ» [٢].

«اى ابوسيّار! وضع شخص مُحرِم با محدوديت همراه است. اگر زنش را بدون شهوت ببوسد در حالى كه مُحرِم است بايد گوسفندى قربانى كند، و اگر با شهوت او را ببوسد به گونه‌اى كه از او منى خارج گردد بايد شترى قربانى كند و از خداوند آمرزش جويد، و كسى كه زنش را در حال احرام از روى شهوت لمس كند بايد گوسفندى قربانى كند، و هركه از روى شهوت به زنش بنگرد و از او منى خارج گردد بايد شترى قربانى كند ولى اگر بدون شهوت زنش را لمس كند يا ملازم‌