دانشنامه امام باقر علیه السلام - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٨٥ - امام، نور هدایت
امام، نور هدایت
امام باقر (ع) در بیان جایگاه امام در جامعهی اسلامی و نیاز امت به
هدایتگر و مربی مقایسهای میان، عالم طبیعت و نظام ارزشها و معنویت صورت
داده و فرموده است:
هرگاه فردی میخواهد مسیری را به طول چند فرسخ
بپیماید، سعی میکند تا راهنما و راهشناسی بیابد تا به گمراهی نیفتد. (این
در زندگی مادی است) در حالی که آدمی برای شناخت ارزشهای الهی و راههای
معنوی با مشکلات و پیچیدگیهای بیشتری مواجه است و برای حرکت به سوی کمال و
تعالی، به راهنما و هدایتگری راهشناس و مطمئن، نیاز فزونتری دارد. پس سعی
کن تا در مسیر دین و معرفت حقایق معنوی و الهی، برای خود، دلیل و راهنمایی
داشته باشی. [١] . امام (ع) در تفسیر آیهی «اومن کان میتا فاحییناه و
جعلنا له نورا یمشی به فی الناس». [٢] میفرماید: انسان مرده کسی است که
جاهل است و چیزی نمیشناسد و زنده شدن این انسان در پرتو نور شناخت و
معرفتی است که با آن در میان جامعه به درستی حرکت کند و این نور همان امام و
پیشوای الهی است که به او اقتدا کرده، و از وی پیروی میکند. [٣] .
(١) قال ابوجعفر (ع) یا اباحمزة! یخرج احدکم فراسخ فیطلب لنفسه دلیلا و انت بطرق السماء اجهل منک بطرق الارض، فاطلب لنفسک دلیلا. اصول کافی ١ / ١٨٤.
[٢] انعام / ١٢٢.
[٣] سمعت اباجعفر (ع) یقول فی قول الله تعالی: «اومن کان میتا..» فقال: میت لا یعرف شیئا و «نورا یمشی به فی الله» اماما یؤتم به... اصول کافی ١ / ١٨٥.
منبع: امام باقر جلوه امامت در افق دانش؛ گروه تاریخ اسلام؛ آستان قدس رضوی چاپ دوم ١٣٧٥.