دانشنامه امام باقر علیه السلام - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٤٢٢ - فطرتی که انسان بر آن آفریده شد
فطرتی که انسان بر آن آفریده شد
زراره گوید: به امام باقر علیهالسلام عرض کردم: خداوند حال شما را
بهبود گرداند! فرمایش خدای متعال که در قرآن میفرماید: «فطرتی که خداوند،
انسانها را بر آن آفریده است» [یعنی چه؟]
فرمود: (خداوند) آنها را (در
عالم ذر و روز) پیمان بر توحید و شناخت خودش که پروردگار آنهاست، آفرید.
عرض کردم: آیا خدای را به پروردگاری خطاب کردند؟
راوی گوید: حضرت سر مبارکش را تکان داد، سپس فرمود: اگر چنین نبود نمیدانستند پروردگار و روزی دهندهی آنها کیست.
بسم الله الرحمن الرحیم
عن زرارة قال: قلت لأبی جعفر علیهالسلام: أصلحک الله! قول الله عزوجل فی کتابه: (فطرة الله التی فطر الناس علیها) [١] .
قال: فطرهم علی التوحید عند المیثاق علی معرفته أنه ربهم.
قلت: و خاطبوه؟
قال: فطأطأ رأسه، ثم قال: لولا ذلک لم یعلموا من ربهم و لا من رازقهم. [٢] .
(١) الروم: ٣٠.
(٢) بحار الأنوار: ج ٣ ص ٢٧٨ ج ١٠، عن التوحید.
منبع: پرسشهای مردم و پاسخهای امام باقر؛ احمد قاضی زاهدی؛ حاذق چاپ دوم ١٣٨٦.