دانشنامه امام باقر علیه السلام - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٥١٤ - نیایش و راز و نیاز
نیایش و راز و نیاز
امام باقر (ع) میفرماید:
رحمت و عفو الهی را، به وسیلهی روی آوری
شایسته به درگاه خدا، نصیب خویش گردان! و از دعا و نیایش خالصانه و مناجات
در تاریکی شب، در راستای روی آوری به درگاه خدا، کمک بگیر! [١] . در بیانی
دیگر میفرماید: خداوند دوست ندارد که مردم نیازهای خود را نزد یکدیگر مطرح
کرده و با اصرار و پافشاری، رفع نیاز خود را از مردم بخواهند ولی دوست
دارد که بندگان به درگاه او دست نیاز دراز کرده و با اصرار، خواستههایشان
را از او تمنا کنند. همانا خداوند دوست دارد که نعمتها و ارزشهایی که نزد
او است مورد درخواست و آرزوی خلق قرار گیرد. [٢] .
امام باقر (ع) در
بیان تأثیر دعا و نیایش میفرماید: هیچ چیز به اندازهی دعا و درخواست از
خداوند، مورد پسند او نیست و چیزی نمیتواند سرنوشت را تغییر دهد، مگر دعا و
تمنا از درگاه الهی. [٣] .
(١) الباقر (ع): تعرض للرحمة و عفو الله بحسن المراجعة، و استعن علی حسن المراجعة بخالص الدعاء و المناجاة فی الظلم. بحار ٧٨ / ١٦٤.
(٢) قال (ع): ان الله کره الحاح الناس بعضهم علی بعض فی المسألة و أحب ذلک لنفسه، ان الله جل ذکره یحب ان یسأل و یطلب ما عنده. تحف العقول ٣٣٦.
[٣] الباقر (ع): ما من شیء أحب الی الله عزوجل من أن یسئل، و ما یدفع القضاء الا الدعاء. حلیة الاولیاء ٣ / ١٨٧؛ احقاق الحق ١٢ / ١٩١.
منبع: امام باقر جلوه امامت در افق دانش؛ گروه تاریخ اسلام؛ آستان قدس رضوی چاپ دوم ١٣٧٥.