دانشنامه امام باقر علیه السلام - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٥٨٠ - یادی از حضرت مهدی و یاران نیرومند او

یادی از حضرت مهدی و یاران نیرومند او

امام باقر علیه‌السلام از حضرت مهدی قائم آل محمد صلی الله علیه و آله، بسیار یاد می‌کرد و به خصوص درباره‌ی یاران نیرومند و از ویژگی‌های آنها سخن می‌گفت و با شکافتن و توضیح مطالب در این راستا، راه و روش انتظار و زمینه‌سازی برای نهضت جهانی حضرت مهدی علیه‌السلام را به شاگردان می‌آموخت و به آنها امید می‌بخشید و روحیه آنها را بالا می‌برد. در اینجا نظر شما را به چند سخن در این رابطه، از آن بزرگوار جلب می‌کنم:
١- ابن‌عقده می‌گوید: در سفری از عراق به حجاز، وارد مدینه شدم و به سوی خانه‌ی امام باقر علیه‌السلام رفتم تا با آن حضرت ملاقات کنم، وقتی به در خانه ی آن حضرت رسیدم، دیدم استر آن حضرت زین کرده در کنار در آماده شده. در کنار در نشستم، ناگاه دیدم امام باقر علیه‌السلام از خانه بیرون آمد و سوار بر استر شد که به جایی برود، به پیش رفتم و سلام کردم، از استر پیاده شد و به من توجه کرد و فرمود:
«اهل کجا هستی؟»
گفتم: اهل عراق.
فرمود: کدام نقطه؟
گفتم: کوفه
فرمود: همراهانت از کوفه تا اینجا چه کسانی بودند؟
گفتم: گروهی از مرجئه [١] .
فرمود: وای بر مرجئه، آن هنگام که قائم ما قیام کند، آنها به چه کسی پناه می‌برند؟
گفتم: آنها معتقدند که اگر قائم (عج) ظهور کند ما و شما در پرتو عدالت او یکسان هستیم.
فرمود: اگر توبه‌ی حقیقی کنند، خداوند توبه‌پذیر است... و اگر اظهار عقیده‌ی (باطل) خود کنند، خداوند خون آنها را می‌ریزد. سپس فرمود: سوگند به خداوندی که جانم در دست او است، حضرت قائم (عج) گردن آنها (مرجئه) را می‌زند...
گفتم: آنها می‌گویند هر گاه قائم (عج) ظهور کرد، خداوند کار او را بدون خونریزی و بی‌آنکه به اندازه‌ی یک ظرف خونگیری، خون ریخته شود، سامان می‌بخشد.
در این هنگام امام باقر علیه‌السلام فرمود: کلا والذی نفسی بیده حتی نمسح و انتم العرق و العلق، و اومأ بیده الی جبهته: «سوگند به خداوندی که جانم در دست او است، چنین نیست مگر این که ما و شما عرق بریزیم و خون‌ها ریخته شود. در این هنگام امام با دست به پیشانی اشاره کرد.» [٢] .
در روایت دیگری آمده که ابن‌عقده گفت: آنها (مرجئه) می‌گویند وقتی که حضرت مهدی (عج) قیام کرد، کارها به طور طبیعی و عادی سامان می‌یابد و به اندازه‌ی شاخ خونگیری، خونریزی نمی‌شود. امام باقر علیه‌السلام در پاسخ فرمود: «سوگند به خدا چنین نیست. اگر چنین چیزی ممکن بود، در مورد پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله انجام می‌شد در صورتی که دندان آن حضرت در جهاد با دشمن خون افتاد و پیشانیش شکست. سوگند به خدا قیام قائم (عج) تمام نمی‌شود، مگر این که در میان جنگ عرق بریزیم و خونها بریزد، پس دست بر پیشانی مبارکش مالید.» [٣] .
اشاره به این که حکومت جهانی حضرت مهدی علیه‌السلام با جهاد، مبارزه، شهادت‌طلبی، رنج و زحمت، سامان می‌یابد، نیاز به نیروهای آماده و پر توان و زمینه‌سازی‌های حساب شده دارد.
٢- از این رو همان حضرت، در عبارت دیگری فرمود:
انه لو قد کان ذلک اعطی الرجل منکم قوة اربعین رجلا، و جعلت قلوبکم کزبر الحدید، لو قذف بها الجبال لقلعتها و انتم قوام الارض و خزانها:
«همانا اگر قیام قائم علیه‌السلام پدیدار شود، هر یک از شما به اندازه‌ی چهل مرد نیرو می‌یابد و دل‌های شما همچون پاره‌های آهن شود که اگر آن پاره‌ها را به کوه‌ها بزنند آنها را از جا بر می‌کنند، آنگاه شما حاکمان زمین می‌شوید و خزانه‌دار آن خواهید شد.» [٤] .
٣- نیز فرمود: «خوشا به سعادت کسی که ظهور قائم (عج) را درک کند و از یارانش شود. وای به حال کسی که در صف مخالفانش قرار گیرد و با او مخالفت نماید، او دارای فرمان جدید، سنت جدید و دادگاه جدید است و برخوردش با افراد عرب بسیار سخت است و مخالفان را خواهد کشت و همه‌ی امور را تحت رهبری‌های مستقیم خود انجام می‌دهد و در راه اجرای فرمان خدا از ملامت هیچ ملامت‌گری نمی‌هراسد.» [٥] .
٤- نیز فرمود: «گویی قائم (عج) را در نجف کوفه می‌نگرم که همراه پنج هزار نفر از فرشتگان وارد سرزمین نجف شده، جبرئیل در جانب راست او و میکائیل در جانب چپش و مؤمنان در پیشاپیش او هستند و او لشگرهایش را از هم جدا نموده و به سوی شهرها اعزام می‌نماید.» [٦] .

[~hr~]پی نوشت ها:
(١) مرجئه: طایفه‌ای از اهل تسنن هستند که معتقدند اگر کسی ایمان به خدا داشته باشد، گناه و نافرمانیش آسیبی به او نمی‌رساند و اگر کافر باشد، اطاعت او سودی به حالش نخواهد داشت و... (سفینة البحار، ج ١، ص ٥١٠).
[٢] بحار، ج ٥٢، ص ٣٥٧ - ٣٥٨.
[٣] همان مدرک.
[٤] روضة الکافی، ص ٢٩٤.
[٥] بحار، ج ٥٢، ص ٣٤٨ - ٣٤٩.
[٦] ارشاد شیخ مفید، ص ٣٤١ تا ٣٤٥.
منبع: نگاهی بر زندگی امام باقر؛ محمد محمدی اشتهاردی؛ مطهر چاپ دوم ١٣٧٦.