مسأله ٢٠ - آب فواره اگر متصل به كر باشد آب نجس را پاك مىكند، در صورتى كه مخلوط به آن بشود ولى اگر قطره قطره روى آب نجس بريزد آن را پاك نمىكند، مگر آن كه چيزى روى فواره بگيرند تا آب قبل از قطره قطره شدن به آب نجس متصل شود و با آن مخلوط گردد.
مسأله ٢١ - اگر چيزى نجس را زير شيرى كه متصل به كر است بشويند آبى كه از آن چيز مىريزد اگر متصل به كر باشد و به واسطه نجاست بو يا رنگ يا مزه آن تغيير نكرده باشد پاك است.
مسأله ٢٢ - اگر مقدارى از آب يخ ببندد و باقى آن به قدر كر نباشد چنانچه نجاست به آن برسد نجس مىشود، و هر قدر از يخ هم آب شود نجس است.
مسأله ٢٣ - آبى كه به اندازه كر بوده، اگر انسان شك كند از كر كمتر شده يا نه مثل آب كر است، يعنى چيز نجس شده را پاك مىكند و اگر نجاستى هم به آن برسد نجس نمىشود. و آبى كه كمتر از كر بوده و انسان شك دارد به مقدار كر شده يا نه حكم آب كر ندارد.
مسأله ٢٤ - كر بودن آب به دو راه ثابت مىشود: اول آن كه خود انسان تشخيص دهد. دوم آن كه دو مرد عادل خبر دهند.
٢ - آب قليل مسأله ٢٥ - آب قليل آبى است كه از زمين نجوشد و از كر كمتر باشد.
مسأله ٢٦ - اگر آب قليل روى چيز نجس بريزد يا چيز نجس به آن برسد نجس مىشود ولى اگر از بالا با فشار روى چيز نجس بريزد مقدارى كه به آن چيز مىرسد نجس و هر چه بالاتر از آن است پاك مىباشد، و نيز اگر مثل فواره با فشار از پائين به بالا رود در صورتى كه نجاست به بالا برسد پائين نجس نمىشود و اگر نجاست به پائين برسد بالا نجس مىشود.
مسأله ٢٧ - آب قليلى كه براى بر طرف كردن عين نجاست روى چيز نجس ريخته شود و از آن جدا گردد نجس است و بايد از آب قليلى هم كه بعد از بر طرف شدن عين نجاست براى آب كشيدن چيز نجس روى آن مىريزند و از آن جدا مىشود اجتناب كنند. ولى آبى كه با آن مخرج بول و غايط را مىشويند با پنج شرط پاك است. اول آن كه بو يا رنگ يا مزه آب به واسطه نجاست تغيير نكرده باشد، دوم نجاستى از خارج به آن نرسيده باشد سوم نجاست ديگرى مثل خون با بول يا غائط بيرون نيامده باشد. چهارم ذره‌هاى غائط در آب پيدا نباشد. پنجم بيشتر از مقدار معمول نجاست به اطراف مخرج نرسيده باشد.