و خواهر و مادر او شده‌اند ازدواج نمايد.
مسأله ٢٤٨٢ - زنى كه برادر انسان را شير داده به انسان محرم نمىشود، اگر چه احتياط مستحب آن است كه با او ازدواج نكند.
مسأله ٢٤٨٣ - انسان نمىتواند با دو خواهر، اگر چه رضاعى باشند يعنى به واسطه شير خوردن، خواهر يكديگر شده باشند ازدواج كند، و چنانچه دو زن را عقد كند و بعد بفهمد خواهر بوده‌اند، در صورتى كه عقد آنان در يك وقت بوده هر دو باطل است و اگر در يك وقت نبوده عقد اولى صحيح و عقد دومى باطل مىباشد.
مسأله ٢٤٨٤ - اگر زن از شير شوهر خود كسانى را كه بعدا گفته مىشود شير دهد، شوهرش بر او حرام نمىشود، اگر چه بهتر آن است كه احتياط كنند: اول برادر و خواهر خود را. دوم عمو و عمه و دائى و خاله خود را. سوم اولاد عمو و اولاد دائى خود را. چهارم برادر زاده خود را. پنجم برادر شوهر، يا خواهر شوهر خود را. ششم خواهر زاده خود، يا خواهر زاده شوهرش را. هفتم عمو و عمه و دائى و خاله شوهرش را. هشتم نوه زن ديگر شوهر خود را.
مسأله ٢٤٨٥ - اگر كسى دختر عمه يا دختر خاله انسان را شير دهد به انسان محرم نمىشود ولى احتياط مستحب آن است كه از ازدواج با او خوددارى نمايد.
مسأله ٢٤٨٦ - مردى كه دو زن دارد، اگر يكى از آن دو زن، فرزند عموى زن ديگر را شير دهد، زنى كه فرزند عموى او شير خورده، به شوهر خود حرام نمىشود.
آداب شير دادن مسأله ٢٤٨٧ - براى شير دادن بچه بهتر از هر كس مادر او است و سزاوار است كه مادر براى شير دادن از شوهر خود مزد نگيرد و خوب است كه شوهر مزد بدهد. و اگر مادر بخواهد بيشتر از دايه مزد بگيرد، شوهر مىتواند بچه را از او گرفته و به دايه بدهد.
مسأله ٢٤٨٨ - مستحب است دايه‌اى كه براى طفل مىگيرند، دوازده امامى و داراى عقل و عفت و صورت نيكو باشد و مكروه است كم عقل يا غير دوازده امامى يا بد صورت، يا بد خلق، يا زنا زاده باشد، و نيز مكروه است دايه‌اى بگيرند كه بچه‌اى كه دارد از زنا به دنيا آمده باشد.