هم از او ارث نمىبرد.
مسأله ٢٤٢٦ - زنى كه صيغه شده اگر نداند كه حق خرجى و هم خوابى ندارد عقد او صحيح است و براى آن كه نمىدانسته، حقى به شوهر پيدا نمىكند.
مسأله ٢٤٢٧ - زنى كه صيغه شده، مىتواند بدون اجازه شوهر از خانه بيرون برود، ولى اگر به واسطه بيرون رفتن، حق شوهر از بين مىرود بيرون رفتن او حرام است.
مسأله ٢٤٢٨ - اگر زنى مردى را وكيل كند كه به مدت و مبلغ معين او را براى خود صيغه نمايد، چنانچه مرد او را به عقد دائم خود در آورد يا به غير از مدت يا مبلغى كه معين شده او را صيغه كند، وقتى آن زن فهميد اگر بگويد راضى هستم عقد صحيح و اگر نه باطل است.
مسأله ٢٤٢٩ - پدر و جد پدرى مىتواند براى محرم شدن، يك ساعت يا دو ساعت زنى را به عقد پسر نا بالغ خود در آورند، و نيز مىتوانند دختر نا بالغ خود را براى محرم شدن، به عقد كسى در آورند ولى بايد آن عقد براى دختر مفسده نداشته باشد.
مسأله ٢٤٣٠ - اگر پدر يا جد پدرى، طفل خود را كه در محل ديگرى است و نمىداند زنده است يا مرده، براى محرم ‌شدن به عقد كسى در آورد، بر حسب ظاهر محرم بودن حاصل مىشود، و چنانچه بعدا معلوم شود كه در موقع عقد آن دختر زنده نبوده عقد باطل است و كسانى كه به واسطه عقد ظاهرا محرم شده بودند نامحرمند.
مسأله ٢٤٣١ - اگر مرد مدت صيغه را ببخشد، چنانچه با او نزديكى كرده، بايد تمام چيزى را كه قرار گذاشته به او بدهد و اگر نزديكى نكرده بايد نصف آن را بدهد.
مسأله ٢٤٣٢ - مرد مىتواند زنى را كه صيغه او بوده و هنوز عده‌اش تمام نشده به عقد دائم خود در آورد.
احكام نگاه كردن مسأله ٢٤٣٣ - نگاه كردن مرد به بدن نامحرم چه با قصد لذت و چه بدون آن حرام است. و نگاه كردن به صورت و دستها اگر به قصد لذت باشد حرام است، بلكه احتياط واجب آن است كه بدون قصد لذت هم نگاه نكند، و نيز نگاه كردن زن به بدن مرد بجز صورت و دستها حرام مىباشد و نگاه كردن به صورت و بدن و موى دختر نا بالغ اگر به قصد لذت نباشد و به واسطه نگاه كردن هم انسان نترسد كه به حرام بيفتد اشكال ندارد، ولى بنابر احتياط بايد جاهائى را كه مثل ران و شكم معمولا مىپوشانند نگاه نكند.
مسأله ٢٤٣٤ - اگر انسان بدون قصد لذت به آن قسمت از بدن زنهاى كافر كه معمولا