موالات مسأله ١١١٤ - انسان بايد نماز را با موالات بخواند، يعنى كارهاى نماز مانند ركوع و سجود و تشهد را پشت سر هم بجا آورد و چيزهائى را كه در نماز مىخواند بطورى كه معمول است پشت سر هم بخواند و اگر به قدرى بين آنها فاصله بيندازد كه نگويند نماز مىخواند نمازش باطل است گرچه بطور سهوى باشد.
مسأله ١١١٥ - اگر در نماز عمدا بين حرفها يا كلمات فاصله بيندازد و فاصله بقدرى نباشد كه صورت نماز از بين برود بنابر احتياط واجب نمازش باطل مىشود و اگر سهوا باشد چنانچه مشغول ركن بعد نشده باشد، بايد آن حرفها يا كلمات را بطور معمول بخواند و اگر مشغول ركن بعد شده باشد، نمازش صحيح است.
مسأله ١١١٦ - طول دادن ركوع و سجود و خواندن سوره‌هاى بزرگ، موالات را به هم نمىزند.
قنوت مسأله ١١١٧ - در تمام نمازهاى واجب و مستحب پيش از ركوع ركعت دوم مستحب است قنوت بخواند، و در نماز وتر با آن كه يك ركعت مىباشد، خواندن قنوت پيش از ركوع مستحب است، و نماز جمعه در هر ركعت يك قنوت دارد و نماز آيات پنج قنوت و نماز عيد فطر و قربان در ركعت اول پنج قنوت و در ركعت دوم چهار قنوت دارد.
مسأله ١١١٨ - اگر بخواهد قنوت بخواند بايد احتياطا دست‌ها را مقابل صورت بلند كند و به قصد رجاء كف آنها را رو به آسمان و پهلوى هم نگهدارد و غير شست، انگشتهاى ديگر را به هم بچسباند و به كف دستها نگاه كند.
مسأله ١١١٩ - در قنوت هر ذكرى بگويد، اگر چه يك سبحان الله باشد، كافيست و بهتر است بگويد: لا إله الا الله الحليم الكريم لا إله الا الله العلى العظيم سبحان الله رب السموات السبع و رب الأرضين السبع و ما فيهن و ما بينهن و رب العرش العظيم و الحمد لله رب العالمين.
مسأله ١١٢٠ - مستحب است انسان قنوت را بلند بخواند، ولى براى كسى كه نماز را به جماعت مىخواند، اگر امام جماعت صداى او را بشنود، بلند خواندن قنوت مستحب نيست.
مسأله ١١٢١ - اگر عمدا قنوت نخواند قضا ندارد و اگر فراموش كند و پيش از آن كه به اندازه ركوع خم شود يادش بيايد، مستحب است بايستد و بخواند، و اگر در ركوع يادش