بدهد.
مسأله ٢٥٦٩ - اگر بعد از آن كه يك سال اعلان كرد و صاحب مال پيدا نشد مال را براى صاحبش نگهدارى كند و از بين برود، چنانچه در نگهدارى آن كوتاهى نكرده و تعدى يعنى زياده‌روى هم ننموده ضامن نيست ولى اگر از طرف صاحبش صدقه داده باشد، يا براى خود برداشته باشد، در هر صورت ضامن است.
مسأله ٢٥٧٠ - كسى كه مالى را پيدا كرده، اگر عمدا به دستورى كه گفته شد اعلان نكند، گذشته از اين كه معصيت كرده، باز هم واجب است اعلان كند.
مسأله ٢٥٧١ - اگر بچه نا بالغ چيزى پيدا كند ولى او بايد اعلان نمايد.
مسأله ٢٥٧٢ - اگر انسان در بين سالى كه اعلان مىكند از پيدا شدن صاحب مال نا اميد شود احتياط واجب آن است كه آن را صدقه بدهد يا نگهدارى كند تا صاحبش پيدا شود.
مسأله ٢٥٧٣ - اگر در بين سالى كه اعلان مىكند مال از بين برود، چنانچه در نگهدارى آن كوتاهى كرده، يا تعدى يعنى زياده‌روى كرده باشد بايد عوض آن را به صاحبش بدهد، و اگر كوتاهى نكرده و زياده‌روى هم ننموده چيزى بر او واجب نيست.
مسأله ٢٥٧٤ - اگر مالى را كه نشانه دارد و قيمت آن به ٦ / ١٢ نخود نقره سكه‌دار مىرسد در جائى پيدا كند كه معلوم است به واسطه اعلان صاحب آن پيدا نمىشود مىتواند در روز اول آن را از طرف صاحبش صدقه بدهد و چنانچه صاحبش پيدا شود و به صدقه دادن راضى نشود بايد عوض آن را به او بدهد و ثواب صدقه‌اى كه داده مال خود او است.
مسأله ٢٥٧٥ - اگر چيزى را پيدا كند و به خيال اين كه مال خود او است بردارد بعد بفهمد مال خودش نبوده، بايد تا يك سال اعلان نمايد.
مسأله ٢٥٧٦ - لازم نيست موقع اعلان، جنس چيزى را كه پيدا كرده بگويد بلكه همين قدر كه بگويد چيزى پيدا كرده‌ام كافى است.
مسأله ٢٥٧٧ - اگر كسى چيزى را پيدا كند و ديگرى بگويد مال من است، در صورتى بايد به او بدهد كه نشانه‌هاى آن را بگويد، ولى لازم نيست نشانه‌هائى را كه بيشتر اوقات صاحب مال هم ملتفت آنها نيست بگويد.
مسأله ٢٥٧٨ - اگر قيمت چيزى كه پيدا كرده به ٦ / ١٢ نخود نقره سكه‌دار برسد چنانچه اعلان نكند و در مسجد، يا جاى ديگرى كه محل اجتماع مردم است بگذارد و آن چيز