كنند لازم نيست وقت معين كنند و مىتوانند همه با هم شروع به قضا كنند.
مسأله ١٣٨٣ - كسى كه چند نماز از او قضا شده و شماره آنها را نمىداند مثلا نمىداند چهار تا بوده يا پنج تا، چنانچه مقدار كمتر را بخواند كافى است و همچنين اگر شماره آنها را مىدانسته و فراموش كرده اگر مقدار كمتر را بخواند كفايت مىكند.
مسأله ١٣٨٤ - كسى كه نماز قضا از همين روز يا روزهاى پيش دارد مىتواند قبل از خواندن نمازى كه قضا شده نماز ادائى را بخواند و لازم نيست نماز قضا را جلو بيندازد.
مسأله ١٣٨٥ - كسى كه مىداند يك نماز چهار ركعتى نخوانده و نمىداند نماز ظهر است يا عصر است يا عشاء اگر يك نماز چهار ركعتى بخواند به نيت قضاى نمازى كه نخوانده كافى است.
مسأله ١٣٨٦ - اگر از روزهاى گذشته نمازهاى قضا دارد و يك نماز يا بيشتر هم از همان روز از او قضا شده. چنانچه براى قضاى تمام آنها وقت ندارد، يا نمىخواهد همه را در آن روز بخواند، مستحب است نماز قضاى آن روز را پيش از نماز ادا بخواند ولى اگر ترتيب بين قضاها را مىداند لازم نيست نمازهاى سابق را بخواند و نيز لازم نيست نمازى را كه خوانده دوباره بخواند.
مسأله ١٣٨٧ - تا انسان زنده است اگر چه از خواندن نماز قضاهاى خود عاجز باشد، ديگرى نمىتواند نمازهاى او را قضا نمايد.
مسأله ١٣٨٨ - نماز قضا را با جماعت مىشود خواند، چه نماز امام جماعت ادا باشد يا قضا و لازم نيست هر دو يك نماز را بخوانند مثلا اگر نماز قضاى صبح را با نماز ظهر يا عصر امام بخواند اشكال ندارد.
مسأله ١٣٨٩ - مستحب است بچه مميز را يعنى بچه‌اى كه خوب و بد را مىفهمد به نماز خواندن و عبادتهاى ديگر عادت دهند، بلكه مستحب است او را به قضاى نمازها هم وادار نمايند.
نماز قضاى پدر كه بر پسر بزرگتر واجب است.
مسأله ١٣٩٠ - اگر پدر نماز و روزه خود را بجا نياورده باشد، چنانچه از روى نافرمانى ترك نكرده و مىتوانسته قضا كند، بر پسر بزرگتر واجب است كه بعد از مرگش بجا آورد، يا براى او اجير بگيرد. بلكه اگر از روى نافرمانى هم ترك كرده باشد بنابر احتياط واجب بايد به همين طور عمل كند و نيز روزه‌اى كه در سفر نگرفته، اگر چه نمىتوانسته قضا كند، احتياط