برد، روزه‌اش باطل نمىشود.
مسأله ١٦١٠ - اگر شك كند كه تمام سر زير آب رفته يا نه روزه‌اش صحيح است.
مسأله ١٦١١ - اگر تمام سر زير آب برود ولى مقدارى از موها بيرون بماند روزه باطل مىشود.
مسأله ١٦١٢ - احتياط واجب آن است كه سر را در گلاب فرو نبرد ولى در آبهاى مضاف ديگر و در چيزهاى ديگر كه روان است اشكال ندارد.
مسأله ١٦١٣ - اگر روزه‌دار بى اختيار در آب بيفتد و تمام سر او را آب بگيرد، يا فراموش كند كه روزه است و سر در آب فرو برد، روزه او باطل نمىشود.
مسأله ١٦١٤ - اگر عادتا با افتادن در آب سرش زير مىرود، چنانچه با توجه به اين مطلب خود را در آب بيندازد و سرش زير آب برود روزه‌اش باطل مىشود.
مسأله ١٦١٥ - اگر فراموش كند كه روزه است و سر را در آب فرو برد، يا ديگرى به زور سر او را در آب فرو برد، چنانچه در زير آب يادش بيايد كه روزه است، يا آن كس دست خود را بردارد، بايد فورا سر را بيرون آورد، و چنانچه بيرون نياورد، روزه‌اش باطل مىشود.
مسأله ١٦١٦ - اگر فراموش كند كه روزه است و به نيت غسل سر را در آب فرو برد، روزه و غسل او صحيح است.
مسأله ١٦١٧ - اگر بداند كه روزه است و عمدا براى غسل سر را در آب فرو برد، چنانچه روزه او مثل روزه رمضان واجب معين باشد، بنابر احتياط واجب بايد دوباره غسل كند و روزه را هم قضا نمايد، و اگر روزه مستحب، يا روزه واجبى باشد كه مثل روزه كفاره وقت معينى ندارد. غسل صحيح و روزه باطل مىباشد.
مسأله ١٦١٨ - اگر براى آن كه كسى را از غرق شدن نجات دهد سر را در آب فرو برد، اگر چه نجات دادن او واجب باشد، روزه‌اش باطل مىشود.
٧ - باقى ماندن بر جنابت و حيض و نفاس تا اذان صبح مسأله ١٦١٩ - اگر جنب عمدا تا اذان صبح غسل نكند، يا اگر وظيفه او تيمم است عمدا تيمم ننمايد، روزه‌اش باطل است.
مسأله ١٦٢٠ - اگر در روزه واجبى كه مثل روزه ماه رمضان وقت آن معين است تا اذان صبح غسل نكند و تيمم هم ننمايد ولى از روى عمد نباشد مثل آن كه ديگرى نگذارد غسل و تيمم كند روزه‌اش صحيح است.