نمازش با تيمم صحيح است.
مسأله ٦٥٨ - كسى كه يقين دارد آب پيدا نمىكند، چنانچه دنبال آب نرود و با تيمم نماز بخواند و بعد از نماز بفهمد كه اگر جستجو مىكرد آب پيدا مىشد بنابر احتياط واجب نمازش را اعاده يا قضا نمايد.
مسأله ٦٥٩ - اگر بعد از جستجو آب پيدا نكند و با تيمم نماز بخواند و بعد از نماز بفهمد، در جائى كه جستجو كرده آب بوده نماز او صحيح است.
مسأله ٦٦٠ - اگر بعد از داخل شدن وقت نماز، وضو داشته باشد و بداند كه اگر وضوى خود را باطل كند نمىتواند وضو بگيرد چنانچه بتواند بدون ضرر و مشقت وضوى خود را نگهدارد، نبايد آن را باطل نمايد، و همچنين است اگر بداند يا دو شاهد عادل خبر دهند كه تهيه آب براى او ممكن نيست بلكه اگر احتمال صحيح عقلائى هم بدهد احتياط واجب آن است كه وضوى خود را باطل نكند.
مسأله ٦٦١ - اگر پيش از وقت نماز وضو داشته باشد و بداند يا دو شاهد عادل خبر دهند كه اگر وضوى خود را باطل كند، تهيه آب براى او ممكن نيست چنانچه بتواند بدون ضرر و مشقت وضوى خود را نگهدارد واجب آن است كه آن را باطل نكند. و اگر احتمال عقلائى دهد احتياط واجب آن است كه وضو را باطل نكند.
مسأله ٦٦٢ - كسى كه فقط به مقدار وضو يا به مقدار غسل آب دارد اگر بداند يا دو شاهد عادل خبر دهند كه اگر آن را بريزد آب پيدا نمىكند، چنانچه وقت نماز داخل شده، ريختن آن حرام است، و واجب آن است كه پيش از وقت نماز هم آن را نريزد، بلكه هر گاه احتمال عقلائى هم بدهد كه اگر آن را بريزد ديگر آب پيدا نمىكند احتياط واجب آن است كه پيش از وقت نماز هم آب را نريزد.
مسأله ٦٦٣ - كسى كه مىداند يا دو شاهد عادل خبر دهد كه آب پيدا نمىكند، اگر بعد از داخل شدن وقت نماز وضوى خود را باطل كند يا آبى كه دارد بريزد معصيت كرده ولى نمازش با تيمم صحيح است، اگر چه احتياط مستحب آن است كه قضاى آن نماز را بخواند.
دوم از موارد تيمم مسأله ٦٦٤ - اگر بواسطه پيرى، يا ترس از دزد و جانور و مانند اينها يا نداشتن وسيله‌اى كه آب از چاه بكشد، دسترسى به آب نداشته باشد، بايد تيمم كند و همچنين است اگر تهيه كردن آب يا استعمال آن بقدرى مشقت داشته باشد كه مردم تحمل آن را نكنند.