براى ياد گرفتن مطالب طبى اگر چه متوقف باشد حفظ جان مسلمانى يا عده‌اى از مسلمانان بر تشريح، و اگر با امكان تشريح غير مسلمان تشريح مسلمان كنند معصيت كار، و بر آنها ديه است.
مسأله ٢٨٨٠ - اگر توقف داشته باشد حفظ جان مسلمانى يا عده‌اى از مسلمانان بر تشريح، و امكان نداشته باشد تشريح غير مسلمان، جائز است تشريح مسلمان، و اما براى ياد گرفتن بدون آن كه زندگى مسلمانى موقوف بر آن باشد، جائز نيست و موجب ديه است.
مسأله ٢٨٨١ - در موردى كه حفظ جان مسلمانان موقوف بر تشريح مسلمان است بعيد نيست ديه نداشته باشد گرچه احتياط در ديه است.
مسأله ٢٨٨٢ - اگر حفظ جان مسلمانى موقوف باشد بر پيوند عضوى از اعضاء ميت مسلمانى، جائز است قطع آن عضو، و پيوند آن، و بعيد نيست ديه داشته باشد، و آيا ديه بر قطع كننده است يا بر مريض، محل اشكال است، لكن مىتواند طبيب با مريض قرار دهد كه او ديه را بدهد و اگر حفظ عضوى از مسلمان موقوف باشد بر قطع عضو ميت، در اين صورت بعيد نيست جائز نباشد و اگر قطع كند ديه دارد، لكن اگر ميت در حال زندگى اجازه داد ظاهرا ديه ندارد، لكن جواز شرعى آن محل اشكال است و اگر خود او اجازه نداد، اولياء او بعد از مرگش نمىتوانند اجازه بدهند و ديه از قطع كننده ساقط نمىشود، و معصيت كار است.
مسأله ٢٨٨٣ - قطع عضو ميت غير مسلمان براى پيوند، حرام نيست و ديه ندارد، لكن اگر پيوند كرد، اشكال واقع مىشود در نجاست آن وميته بودن آن براى نماز، اگر ميته انسانى در نماز اشكال داشته باشد، بنابر اين اشكال در ميته مسلمان نيز هست، و اشكال نجاست اگر قبل از غسل قطع نمايند نيز هست، لكن مىتوان گفت كه اگر عضو ميت پس از پيوند، حيات پيدا كند، از عضويت ميت مىافتد و به عضويت زنده در مىآيد. و نجس و ميته نيست بلكه اگر عضو حيوان نجس العين نيز پيوند شود، و زنده به زندگى انسان شود از عضويت حيوان خارج و به عضويت انسان در مىآيد.
مسأله ٢٨٨٤ - اگر قطع عضو را بعد از مردن جايز دانستيم، بعيد نيست كه در حال حيات، فروش آن جايز باشد، و انسان بتواند اعضاء خودش را بفروشد براى پيوند، در مواردى كه قطع جايز است، بلكه جواز فروش تمام جسم را تشريح در موردى كه جائز است، خيلى بعيد نيست. اگر چه بىاشكال نيست لكن گرفتن مبلغى براى اجازه دادن در مورد جواز مانع ندارد.
مسأله ٢٨٨٥ - انتفاع بردن به خون در غير خوردن و فروختن آن براى انتفاع حلال،