وضو بگيرد و نماز را بخواند.
مسأله ٣٠٥ - اگر بعد از نماز شك كند، كه قبل از نماز وضوى او باطل شده يا بعد از نماز نمازى كه خوانده صحيح است.
مسأله ٣٠٦ - اگر انسان مرضى دارد كه بول‌ او قطره قطره مىريزد يا نمىتواند از بيرون آمدن غائط خوددارى كند چنانچه يقين دارد كه از اول‌ وقت نماز تا آخر آن به مقدار وضو گرفتن و نماز خواندن مهلت پيدا مىكند بايد نماز را در وقتى كه مهلت پيدا مىكند بخواند و اگر مهلت او به مقدار كارهاى واجب نماز است، بايد در وقتى كه مهلت دارد فقط كارهاى واجب نماز را بجا آورد و كارهاى مستحب آن مانند اذان و اقامه را ترك نمايد.
مسأله ٣٠٧ - اگر به مقدار وضو و نماز مهلت پيدا نمىكند و در بين نماز چند دفعه بول از او خارج مىشود، وضوى اول كافى است ولى چنانچه مرضى دارد كه در بين نماز چند مرتبه غائط از او خارج مىشود كه اگر بخواهد بعد از هر دفعه وضو بگيرد سخت نيست، بايد ظرف آبى پهلوى خود بگذارد و هر وقت غائط از او خارج شد وضو بگيرد و بقيه نماز را بخواند.
مسأله ٣٠٨ - كسى كه غائط طورى پى در پى از او خارج مىشود كه وضو گرفتن بعد از هر دفعه براى او سخت است، اگر بتواند مقدارى از نماز را با وضو بخواند، بايد براى هر نماز يك وضو بگيرد.
مسأله ٣٠٩ - كسى كه بول پى در پى از او خارج مىشود اگر بين دو نماز قطره بولى از او خارج نشود مىتواند با يك وضو هر دو نماز را بخواند و قطره‌هائى كه بين نماز خارج مىشود اشكال ندارد.
مسأله ٣١٠ - كسى كه بول يا غائط پى در پى از او خارج مىشود اگر نتواند هيچ مقدار از نماز را با وضو بخواند، مىتواند چند نماز را با يك وضو بخواند، مگر اختيارا بول يا غائط كند يا چيز ديگرى كه وضو را باطل مىكند پيش آيد.
مسأله ٣١١ - اگر مرضى دارد كه نمىتواند از خارج شدن باد جلوگيرى كند، بايد به وظيفه كسانى كه نمىتوانند از بيرون آمدن غائط خوددارى كنند عمل نمايد.
مسأله ٣١٢ - كسى كه غائط پى در پى از او خارج مىشود، بايد براى هر نمازى وضو بگيرد و فورا مشغول نماز شود، ولى براى بجا آوردن سجده و تشهد فراموش شده و نماز احتياط كه بايد بعد از نماز انجام داد در صورتى كه آنها را بعد از نماز فورا بجا بياورد وضو گرفتن لازم نيست.
مسأله ٣١٣ - كسى كه بول او قطره قطره مىريزد بايد براى نماز بوسيله كيسه‌اى كه