ملحقات توضيح المسائل كتاب امر به معروف و نهى از منكر مسأله ٢٧٨٦ - امر به معروف و نهى از منكر با شرائطى كه ذكر خواهد شد، واجب است، و ترك آن معصيت است، و در مستحبات و مكروهات امر و نهى مستحب است.
مسأله ٢٧٨٧ - امر به معروف و نهى از منكر واجب كفائى مىباشد و در صورتى كه بعضى از مكلفين قيام به آن مىكنند از ديگران ساقط است، و اگر اقامه معروف و جلوگيرى از منكر موقوف بر اجتماع جمعى از مكلفين باشد واجب است اجتماع كنند.
مسأله ٢٧٨٨ - اگر بعضى امر و نهى كنند و مؤثر نشود و بعض ديگر احتمال بدهند كه امر آنها يا نهى آنها مؤثر است واجب است امر و نهى كنند.
مسأله ٢٧٨٩ - بيان مسأله شرعيه كفايت نمىكند در امر به معروف و نهى از منكر بلكه بايد مكلف امر و نهى كند.
مسأله ٢٧٩٠ - در امر به معروف و نهى از منكر قصد قربت معتبر نيست، بلكه مقصود اقامه واجب و جلوگيرى از حرام است.
شرايط امر به معروف و نهى از منكر مسأله ٢٧٩١ - چند چيز شرط است در واجب بودن امر به معروف و نهى از منكر: اول آن كه كسى كه مىخواهد امر و نهى كند، بداند كه آنچه شخص مكلف بجا نمىآورد واجب است بجا آورد، و آنچه بجا مىآورد بايد ترك كند. و بر كسى كه معروف و منكر را نمىداند واجب نيست.