مسأله ٢٤١٣ - اگر زن در كارهائى كه در مسأله پيش گفته شد اطاعت شوهر را نكند گناهكار است و حق غذا و لباس و منزل و هم خوابى ندارد ولى مهر او از بين نمىرود.
مسأله ٢٤١٤ - مرد حق ندارد زن خود را به خدمت خانه مجبور كند.
مسأله ٢٤١٥ - مخارج سفر زن اگر بيشتر از مخارج وطن باشد با شوهر نيست، ولى اگر شوهر مايل باشد كه زن را سفر ببرد بايد خرج سفر او را بدهد.
مسأله ٢٤١٦ - زنى كه از شوهر اطاعت مىكند اگر مطالبه خرجى كند و شوهر ندهد مىتواند در هر روز به اندازه خرجى آن روز بدون اجازه از مال او بردارد، و اگر ممكن نيست چنانچه ناچار باشد كه معاش خود را تهيه كند، در موقعى كه مشغول تهيه معاش است اطاعت شوهر بر او واجب نيست.
مسأله ٢٤١٧ - مرد نمىتواند زن دائمى خود را به طورى ترك كند كه نه مثل زن شوهردار باشد نه مثل زن بىشوهر، لكن واجب نيست هر چهار شب يك شب نزد او بماند.
مسأله ٢٤١٨ - شوهر نمىتواند بيش از چهار ماه نزديكى با عيال دائمى خود را ترك كند.
مسأله ٢٤١٩ - اگر در عقد دائمى مهر را معين نكنند عقد صحيح است، و چنانچه مرد با زن نزديكى كند، بايد مهر او را مطابق مهر زنهائى كه مثل او هستند بدهد.
مسأله ٢٤٢٠ - اگر موقع خواندن عقد دائمى براى دادن مهر مدتى معين نكرده باشند، زن مىتواند پيش از گرفتن مهر از نزديكى كردن شوهر جلوگيرى كند، چه شوهر توانائى دادن مهر را داشته باشد چه نداشته باشد. ولى اگر پيش از گرفتن مهر به نزديكى راضى شود و شوهر با او نزديكى كند ديگر نمىتواند بدون عذر شرعى از نزديكى شوهر جلوگيرى نمايد.
متعه يا صيغه مسأله ٢٤٢١ - صيغه كردن زن اگر چه براى لذت بردن هم نباشد صحيح است.
مسأله ٢٤٢٢ - شوهر بيش از چهار ماه نبايد نزديكى با متعه خود را ترك كند.
مسأله ٢٤٢٣ - زنى كه صيغه مىشود اگر در عقد شرط كند كه شوهر با او نزديكى نكند، عقد و شرط او صحيح است و شوهر فقط مىتواند لذتهاى ديگر از او ببرد، ولى اگر بعدا به نزديكى راضى شود، شوهر مىتواند با او نزديكى نمايد.
مسأله ٢٤٢٤ - زنى كه صيغه شده اگر چه آبستن شود حق خرجى ندارد.
مسأله ٢٤٢٥ - زنى كه صيغه شده حق همخوابى ندارد و از شوهر ارث نمىبرد، و شوهر