مسأله ١٦٤٩ - اگر مگس در گلوى روزه‌دار برود، چنانچه بقدرى پائين رود كه به فرو بردن آن خوردن نمىگويند لازم نيست آن را بيرون آورد و روزه او صحيح است، و اگر به اين مقدار پائين نرود بايد آن را بيرون آورد اگر چه موجب شود كه قى كند و روزه‌اش باطل شود، و چنانچه فرو برد روزه‌اش باطل مىشود، و بنابر احتياط واجب بايد كفاره جمع بدهد.
مسأله ١٦٥٠ - اگر سهوا چيزى را فرو ببرد و پيش از رسيدن به شكم يادش بيايد كه روزه است، چنانچه بقدرى پائين رفته باشد كه آن را داخل شكم كند خوردن نمىگويند لازم نيست آن را بيرون آورد و روزه او صحيح است.
مسأله ١٦٥١ - اگر يقين داشته باشد كه بواسطه آروغ زدن، چيزى از گلو بيرون مىآيد نبايد عمدا آروغ بزند ولى اگر يقين نداشته باشد اشكال ندارد.
مسأله ١٦٥٢ - اگر آروغ بزند و بدون اختيار چيزى در گلو يا دهانش بيايد، بايد آن را بيرون بريزد و اگر بىاختيار فرو رود، روزه‌اش صحيح است.
احكام چيزهائى كه روزه را باطل مىكند مسأله ١٦٥٣ - اگر انسان عمدا و از روى اختيار كارى كه روزه را باطل مىكند انجام دهد روزه او باطل مىشود، چه عالم باشد چه جاهل حتى بنابر احتياط واجب در مورد جاهل قاصر و چنانچه از روى عمد نباشد اشكال ندارد، ولى جنب اگر بخوابد و به تفصيلى كه در مسأله ١٦٣٠ گفته شد تا اذان صبح غسل نكند روزه او باطل است.
مسأله ١٦٥٤ - اگر روزه‌دار سهوا يكى از كارهائى را كه روزه را باطل مىكند انجام دهد و به خيال اين كه روزه‌اش باطل شده عمدا دوباره يكى از آنها را بجا آورد، روزه او باطل مىشود.
مسأله ١٦٥٥ - اگر چيزى به زور در گلوى روزه‌دار بريزند، يا سر او را به زور در آب فرو برند، روزه او باطل نمىشود. ولى اگر مجبورش كنند كه روزه خود را باطل كند مثلا به او بگويند اگر غذا نخورى ضرر مالى يا جانى به تو مىزنيم و خودش براى جلوگيرى از ضرر چيزى بخورد، روزه او باطل مىشود.
مسأله ١٦٥٦ - روزه‌دار نبايد جائى برود كه مىداند چيزى در گلويش مىريزند يا مجبورش مىكنند كه خودش روزه خود را باطل كند، اما اگر قصد رفتن كند و نرود يا بعد از رفتن چيزى به خوردش ندهند روزه او صحيح است، و چنانچه از روى ناچارى كارى كه روزه را باطل مىكند انجام دهد روزه او باطل مىشود، ولى اگر چيزى در گلويش بريزند