اجير گرفتن براى نماز مسأله ١٥٣٣ - بعد از مرگ انسان، مىشود براى نماز و عبادتهاى ديگر او كه در زندگى بجا نياورده، ديگرى را اجير كنند يعنى به او مزد دهند كه آنها را بجا آورد. و اگر كسى بدون مزد هم آنها را انجام دهد صحيح است.
مسأله ١٥٣٤ - انسان مىتواند براى بعضى از كارهاى مستحبى مثل زيارت قبر پيغمبر و امامان عليهم السلام، از طرف زندگان اجير شود، و نيز مىتواند كار مستحبى را انجام دهد و ثواب آن را براى مردگان يا زندگان هديه نمايد.
مسأله ١٥٣٥ - كسى كه براى نماز قضاى ميت اجير شده، بايد يا مجتهد باشد يا مسائل نماز را روى تقليد صحيح بداند. و اگر عالم بكيفيت احتياط باشد و احتياط كند اشكال ندارد.
مسأله ١٥٣٦ - اجير بايد موقع نيت، ميت را معين نمايد. و لازم نيست اسم او را بداند.
پس اگر نيت كند از طرف كسى نماز مىخوانم كه براى او اجير شده‌ام كافى است.
مسأله ١٥٣٧ - اجير بايد خود را به جاى ميت فرض كند و عبادتهاى او را قضا نمايد و اگر عملى را انجام دهد و ثواب آن را براى او هديه كند كافى نيست.
مسأله ١٥٣٨ - بايد كسى را اجير كنند كه اطمينان داشته باشند كه نماز را مىخواند و اگر شك داشته باشند كه صحيح انجام مىدهد يا نه اشكال ندارد.
مسأله ١٥٣٩ - كسى كه ديگرى را براى نمازهاى ميت اجير كرده اگر بفهمد كه عمل را بجا نياورده، يا باطل انجام داده، بايد دوباره اجير بگيرد.
مسأله ١٥٤٠ - هر گاه شك كند كه اجير عمل را انجام داده يا نه اگر چه بگويد انجام داده‌ام، بايد دوباره اجير بگيرد. ولى اگر شك كند كه عمل او صحيح بوده يا نه، گرفتن اجير لازم نيست.
مسأله ١٥٤١ - كسى را كه عذرى دارد و مثلا نشسته نماز مىخواند نمىشود براى نمازهاى ميت اجير كرد، بلكه بنابر احتياط واجب بايد كسى را هم كه با تيمم يا جبيره نماز مىخواند اجير نكنند.
مسأله ١٥٤٢ - مرد براى زن و زن براى مرد مىتواند اجير شود و در بلند خواندن و آهسته خواندن نماز بايد به تكليف خود عمل نمايد.
مسأله ١٥٤٣ - لازم نيست قضاى نمازهاى ميت به ترتيب خوانده شود، هر چند بدانند كه ميت ترتيب نمازهاى خود را مىدانسته.