ملائكه نويسنده شوند، نمىتوانند ثواب يك ركعت آن را بنويسند.
مسأله ١٤٠١ - حاضر نشدن به نماز جماعت از روى بىاعتنائى جايز نيست و سزاوار نيست كه انسان بدون عذر نماز جماعت را ترك كند.
مسأله ١٤٠٢ - مستحب است انسان صبر كند كه نماز را به جماعت بخواند و نماز جماعت از نماز اول وقت كه فرادى يعنى تنها خوانده شود بهتر است. و نيز نماز جماعتى را كه مختصر بخوانند از نماز فرادى كه آن را طول بدهند بهتر مىباشد.
مسأله ١٤٠٣ - وقتى كه جماعت برپا مىشود، مستحب است كسى كه نمازش را فرادى خوانده دوباره با جماعت بخواند. و اگر بعد بفهمد كه نماز اولش باطل بوده، نماز دوم او كافى است.
مسأله ١٤٠٤ - اگر امام يا مأموم بخواهد نمازى را كه به جماعت خوانده دوباره با جماعت بخواند در صورتى كه جماعت دوم و اشخاص آن غير از اول باشد اشكال ندارد.
مسأله ١٤٠٥ - كسى كه در نماز وسواس دارد و فقط در صورتى كه نماز را با جماعت بخواند از وسواس راحت مىشود، بايد نماز را با جماعت بخواند.
مسأله ١٤٠٦ - اگر پدر يا مادر به فرزند خود امر كند كه نماز را به جماعت بخواند، چون اطاعت پدر و مادر واجب است بنابر احتياط واجب بايد نماز را به جماعت بخواند و قصد استحباب نمايد.
مسأله ١٤٠٧ - احتياط واجب آن است كه نماز عيد فطر و قربان را در زمان غيبت امام عليه السلام به قصد رجاء با جماعت بخوانند و نمازهاى مستحبى را هم نمىشود به جماعت خواند، مگر نماز استسقاء كه براى آمدن باران مىخوانند.
مسأله ١٤٠٨ - موقعى كه امام جماعت نماز يوميه مىخواند، هر كدام از نمازهاى يوميه را مىشود به او اقتدا كرد ولى اگر نماز يوميه‌اش را احتياطا دوباره مىخواند فقط در صورتى كه مأموم احتياطش با امام يكى باشد مىتواند به او اقتدا كند.
مسأله ١٤٠٩ - اگر امام جماعت قضاى نماز يوميه خود را مىخواند مىشود به او اقتدا كرد، ولى اگر نمازش را احتياطا قضا مىكند، يا قضاى نماز كس ديگر را مىخواند، اگر چه براى آن پول نگرفته باشد، اقتداى به او اشكال دارد مگر انسان بداند كه از آن كس كه براى او قضا مىخواند نماز فوت شده كه در اين صورت اقتداى به او اشكال ندارد.
مسأله ١٤١٠ - اگر انسان نداند نمازى را كه امام مىخواند نماز واجب يوميه است يا نماز مستحب، نمىتواند به او اقتدا كند.