نماز قضا مسأله ١٣٧٠ - كسى كه نماز واجب خود را در وقت آن نخوانده بايد قضاى آن را بجا آورد، اگر چه در تمام وقت نماز خواب مانده يا به واسطه مستى نماز نخوانده باشد، ولى نمازهاى يوميه‌اى را كه زن در حال حيض يا نفاس نخوانده قضا ندارد.
مسأله ١٣٧١ - اگر بعد از وقت نماز بفهمد نمازى را كه خوانده باطل بوده، بايد قضاى آن را بخواند.
مسأله ١٣٧٢ - كسى كه نماز قضا دارد، بايد در خواندن آن كوتاهى نكند ولى واجب نيست فورا آن را بجا آورد.
مسأله ١٣٧٣ - كسى كه نماز قضا دارد مىتواند نماز مستحبى بخواند.
مسأله ١٣٧٤ - اگر انسان احتمال دهد كه نماز قضائى دارد يا نمازهائى را كه خوانده صحيح نبوده، مستحب است احتياطا قضاى آن را بجا آورد.
مسأله ١٣٧٥ - قضاى نمازهاى يوميه لازم نيست به ترتيب خوانده شود مگر آن كه ترتيب در اداء آنها لازم باشد.
مسأله ١٣٧٦ - اگر بخواهد قضاى چند نماز غير يوميه مانند نماز آيات را بخواند يا مثلا بخواهد قضاى يك نماز يوميه و چند نماز غير يوميه را بخواند، لازم نيست آنها را به ترتيب بجا آورد.
مسأله ١٣٧٧ - اگر كسى نداند كه نمازهائى كه از او قضا شده كدام يك جلوتر بوده لازم نيست بطورى بخواند كه ترتيب حاصل شود و هر يك را مىتواند مقدم بدارد.
مسأله ١٣٧٨ - اگر كسى كه نمازهائى از او قضا شده مىداند كدام يك جلوتر قضا شده بهتر آن است كه به ترتيب قضا كند.
مسأله ١٣٧٩ - اگر براى ميتى مىخواهند نماز قضا بدهند و مىدانند آن ميت ترتيب قضا شدن را مىدانسته بهتر آن است طورى قضا را بجا بياورند كه ترتيب حاصل شود.
مسأله ١٣٨٠ - اگر براى ميتى كه در مسأله پيش گفته شد بخواهند چند نفر را اجير كنند كه نماز بخوانند بهتر است براى آنها وقت مرتب معين كنند كه با هم شروع نكنند در عمل.
مسأله ١٣٨١ - اگر بدانند كه ميت ترتيب قضا شدن را نمىدانسته يا ندانند كه مىدانسته لازم نيست به ترتيب براى او قضا بجا بياورند.
مسأله ١٣٨٢ - در مسأله پيش اگر بخواهند چند نفر را براى بجا آوردن نماز ميت اجير