تعزير و گستره آن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٧٠ - ب) برخى از گناهانى كه تعزير دارد

سؤال ٢٥- چنانچه مستأجرى على‌رغم پايان يافتن مدّت اجاره، ملك را تخليه نكند، آيا مى‌توان وى را با تعزير وادار به تخليه نمود؟

جواب: در صورتى كه حاكم شرع مصلحت را در تعزير و حبس بداند، مانعى ندارد. ضمنا مستأجر هم نبايد گرفتار عسر و حرج شديد باشد، كه در اين صورت بايد ضرب الأجلى براى او تعيين كرد.

سؤال ٢٦- پزشكى از معالجه بيمار امتناع ورزيد، و بيمار فوت كرد.

مجازات او چيست؟

جواب: مجازات او تعزير است.

سؤال ٢٧- آيا ترك وظيفه واجب (مانند معالجه بيمار كه بر پزشك واجب است) تعزير دارد؟

جواب: در صورتى كه حاكم شرع مصلحت ببيند، او را تعزير مى‌كند.

سؤال ٢٨- مجازات مردى كه دشنام خواهر و مادر به همسرش مى‌دهد، و هميشه زبان او به غيبت ديگران باز است، چه مى‌باشد؟

جواب: دشنام دادن به ديگران تعزير، و در برخى اوقات حدّ قذف (هشتاد تازيانه). دارد، كه به وسيله حاكم شرع انجام مى‌شود.

سؤال ٢٩- كسى كه ديگران را متّهم به ارتداد و كفر كند، و نتواند ادّعاى خود را در محضر حاكم شرع اثبات نمايد، حكمش چيست؟ آيا مصداق قذف است؟ چنانچه شخص مورد اتّهام از حقّ خود صرفنظر كند، آيا مجازات ساقط مى‌گردد؟

جواب: قذف تنها در دو مورد است: نسبت زنا يا لواط دادن، بقيّه نسبتهاى ناروا تعزير دارد، و ظاهرا تعزير با گذشت صاحب حق ساقط مى‌گردد؛ مگر اين كه حاكم شرع ملاحظه كند كه ترك تعزير در اينگونه‌