تعزير و گستره آن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٧ - ١- راغب اصفهانى
پس كسانى كه به او (پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و آله) ايمان آوردند، و حمايت و ياريش كردند، و از نورى كه با او نازل شده پيروى نمودند، آنان رستگارانند.»
دوم: در آيات هشتم و نهم سوره فتح، در وصف پيامبر گرامى اسلام صلّى اللّه عليه و آله مىخوانيم:
«إِنَّا أَرْسَلْناكَ شاهِداً وَ مُبَشِّراً وَ نَذِيراً* لِتُؤْمِنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ تُعَزِّرُوهُ وَ تُوَقِّرُوهُ وَ تُسَبِّحُوهُ بُكْرَةً وَ أَصِيلًا»؛
به يقين ما تو را گواه (بر اعمال آنها) و بشارت دهنده و بيم دهنده فرستاديم، تا (شما مردم) به خدا و رسولش ايمان بياوريد، و از او دفاع كنيد، و او را بزرگ داريد، و خدا را صبح و شام تسبيح گوييد.»
سوم: خداوند متعال در مورد عهد و پيمانى كه با بنى اسرائيل بست، مىفرمايد:
«وَ لَقَدْ أَخَذَ اللَّهُ مِيثاقَ بَنِي إِسْرائِيلَ وَ بَعَثْنا مِنْهُمُ اثْنَيْ عَشَرَ نَقِيباً وَ قالَ اللَّهُ إِنِّي مَعَكُمْ لَئِنْ أَقَمْتُمُ الصَّلاةَ وَ آتَيْتُمُ الزَّكاةَ وَ آمَنْتُمْ بِرُسُلِي وَ عَزَّرْتُمُوهُمْ ...» [١]؛
خدا از بنى اسرائيل پيمان گرفت، و از آنها، دوازده نقيب (سرپرست) برانگيختيم، و خداوند (به آنها) گفت: «من با شما هستم؛ اگر نماز را برپا داريد، و زكات بپردازيد، و به رسولان من ايمان بياوريد، و آنها را يارى كنيد، ...»
در آيات سهگانه فوق، كلمه تعزير به معنى نصرت و يارى رساندن است، زيرا هيچ تناسبى با معناى ديگر آن (ضرب و تأديب) ندارد.
[١]. سوره مائده، آيه ١٢.