تعزير و گستره آن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧١ - قرينه سوم رواياتى كه از تعزير تعبير به عقوبت كرده است

به قسمتى از اين روايات توجّه كنيد:

١- جراح مداينى از امام صادق عليه السّلام چنين نقل مى‌كند:

«قال: اذا قال الرّجل انت خبث (خنث)، او انت خنزير، فليس فيه حدّ و لكن فيه موعظة و بغض العقوبة [١]؛

اگر شخصى به ديگرى بگويد: «تو انسان پليدى هستى» يا بگويد: «تو همچون خوك هستى» حدّ شرعى بر وى جارى نمى‌شود، ولى او را نصيحت مى‌كنند، و مجازات مى‌شود.»

٢- حسين بن علوان از امام صادق عليه السّلام و او از پدرش، و آن حضرت از پدرانش، از حضرت على عليه السّلام، در مورد كسى كه با حيوانى آميزش كرده، سؤال شد. حضرت فرمودند:

«لا رجم عليه و لا حدّ و لكن يعاقب عقوبة موجعة [٢]؛ حدّ شرعى بر چنين مجرمى جارى نمى‌گردد، ولى عقوبت دردناكى دارد.»

٣- پيرمردى از اهل كوفه مى‌گويد: از حضرت على عليه السّلام شنيدم كه مى‌فرمود:

«سألتمونى عن الرّجل يقول للرّجل يا كافر يا فاسق يا حمار ليس فيه حدّ و انّما عقوبة من السّلطان فلا تعودوا فتقولوا [٣]؛

از من در مورد شخصى كه به ديگرى مى‌گويد: «اى كافر»، «اى فاسق»، «اى الاغ!» پرسيديد؟ چنين گناهكارى حدّ شرعى ندارد، بلكه حاكم شرع او

[١]. وسائل الشيعة، جلد ١٨، ابواب حدّ القذف، باب ١٩، حديث ٢.

[٢]. وسائل الشيعة، جلد ١٨، ابواب نكاح البهائم، باب ١، حديث ١١.

[٣]. السنن الكبرى، جلد ٨، صفحه ٢٥٣.