تعزير و گستره آن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٤٧ - ١- روايات دال بر ٥ يا ٦ تازيانه

گروه تقسيم مى‌شود. لازم است هر گروه را مستقلّا مورد بحث قرار داده، و در پايان گروههاى مختلف را با هم بسنجيم.

[١- روايات دال بر ٥ يا ٦ تازيانه‌]

گروه اوّل: رواياتى كه مقدار آن را ٥ يا ٦ تازيانه مى‌داند.

١- حمّاد بن عثمان مى‌گويد به امام صادق عليه السّلام عرض كردم:

مقدار مجازات كودكان ... براى تأديب چقدر است؟ امام فرمود:

«خمسة أو ستة و ارفق‌ [١]؛ پنج يا شش تازيانه، و با آنها مدارا كن!» علّامه مجلسى در مرآت العقول، روايت فوق را تضعيف نموده است، و ظاهرا علّت آن وجود معلّى بن محمّد در سند روايت است، زيرا وى طبق تصريح علماى رجال شخصى مضطرب الحديث و المذهب‌ [٢] بوده است. و امّا حسن بن على، هر چند مشترك بين چند نفر است، ولى منظور از وى در اين روايت، حسن بن على بن فضّال مى‌باشد، كه مرد ثقه و مورد اعتمادى بوده است.

٢- اسحاق بن عمّار مى‌گويد خدمت امام صادق عليه السّلام عرض كردم:

گاه اتّفاق مى‌افتد كه نوجوانم را به خاطر بعضى جرائم تنبيه مى‌كنم؟

امام فرمود: چه قدر ...؟ عرض كردم: گاه صد تازيانه! امام فرمود: صد تازيانه! و اين جمله را دو بار تكرار كرد. سپس فرمود: به اندازه حدّ زنا بر وى شلّاق مى‌زنى!؟ از خدا بترس (و اين كار را نكن). عرض كردم:

«جعلت فداك، فكم ينبغى لى ان اضربه؟ فقال: واحدا، فقلت: و اللّه لو علم انّى لا اضربه الّا واحدا ما ترك لى شيئا الّا افسده! قال: فاثنين. فقلت: هذا هو هلاكى: قال فلم ازل اماكسه حتّى بلغ خمسة، ثمّ غضب، فقال: يا اسحاق! ان كنت تدرى حدّ ما اجرم فاقم الحدّ فيه و لا تعمّد حدود اللّه‌ [٣]؛

[١]. وسائل الشيعة، جلد ١٨، ابواب بقيّة الحدود، باب ٨، حديث ١.

[٢]. جامع الرواة، جلد ٢، صفحه ٤١٦.

[٣]. وسائل الشيعة، جلد ١٨، ابواب مقدّمات الحدود، باب ٣٠، حديث ٢.