چهل حديث از روايت هايى مى باشد كه ابن جزرى به سند خود از حافظ ابو احمد عبداللّه بن عدى جرجانى از كتاب الجعفريات نقل نموده است. اما نسخه منحصر اين كتاب حديث چهلم را ندارد و به درستى دانسته نيست كه در اصل يك حديث كم بوده يا در نسخه از قلم كاتب افتاده است. وى پس از ذكر هر روايت آن را از لحاظ حسن بودن ، صحيح بودن ، غريب بودن و ... بررسى مى كند و سپس براى اثبات نظر خود ، رواياتى را از مسانيد اهل سنت به عنوان شاهد مى آورد. علامه مجلسى نيز اين اربعين را ديده و در بحار الانوار ، ج١٠٢ ، ص٧٢ از آن ياد كرده است. در فهرست مرعشى مؤلف اين كتاب تشخيص داده نشده است. اين احاديث از صحيفه موسى بن اسماعيل بن موسى بن جعفر بن محمد بن على بن الحسين بن على بن ابيطالب عليهم السلام كه حافظ ابو احمد بن عدى روايت كرده و در پايان حديث مسلسلى بر آن افزوده است . سند روايت اول از شيخ مؤلف ابو بكر محمد بن عبد اللّه بن المحب المقدسى الصالى شروع شده و روايات ديگر چون با همين سند است از ذكر آن صرف نظر نموده است. چاپ: ميراث حديث شيعه، دفتر چهارم، ص ١٤٧ـ١٨٨، با تحقيق محمد جواد نور محمدى. [التراث العربى : ١/١٦٠]

نسخه ها:

١٨١٠٨ . قم، مرعشى: ٤٦٣٨، از آغاز افتادگى دارد، آغاز: الاخيار و عترته الاطهار و اهل بيته الابرار و صحابته من المهاجرين، نسخ معرب، بدون نام كاتب، جمادى الاول ٨٤٩ق، ٣٢ برگ [فهرست مرعشى: ١٢/٢٠٦].

الاربعون الودعانية

از: محمد بن على بن عبيد اللّه موصلى ، ابو نصر (ابن ودعان)

رجوع كنيد به: الاربعون حديثاً .

٢٧٦١ . الاربعين الالهية من رواية خير البرية (عربى)

از: خليل بن كليكلدى علايى دمشقى ، صلاح الدين (م ٧٦١ق)

آغاز : الحديث الثلاثون عن ام المؤمنين ميمونه رضى اللّه عنها .