اين بخش، سه فصل دارد. فصل اوّل، درباره واژه «جُرم» و بررسى ريشه اى و اصطلاحى آن است كه آن را در مفهوم عرفى به معناى گناه و بِزِه گرفته اند و در قرآن نيز به الفاظ مختلفى در موارد متعدّد به كار رفته است برخى از واژه شناسان نيز تلاش نموده اند كه بين مفهوم گناه و بِزِه و مفهوم قطع، ارتباط و تناسبى قائل شوند. از جمله گفته اند چون گناه موجب قطع رحمت خداوند و يا بُريده شدن انسان از رحمت خداوند مى شود، از آن به جرم تعبير شده است كه البته خالى از تكليف نيست. در فصل دوم، واژه «امنيت» مورد بررسى قرار گرفته است و در فصل سوم، جايگاه جرايم عليه امنيت در حقوق جزا بررسى شده است. بخش دوم، درباره محاربه، معناى لغوى و اصطلاحى محاربه، محاربه در قرآن، محاربه در روايات، محاربه از نظر فقهاى اهل سنّت و محاربه از نظر فقهاى شيعه است در اين بخش با اشاره به آياتى از سوره مائده، بقره و توبه، ضمن بحث و بررسى درباره شئون اخلاقى يهوديان و طرح و بيان فتنه گرى ها و اقدامات آنان عليه انبياى الهى، داستان فرزندان آدم (هابيل و قابيل) و نزاع و مخاصمه آن دو بر اثر حسد و كشته شدن هابيل به دست قابيل، مورد توجّه قرار گرفته و به دنبال آن از حكم الهى محاربه و كيفر آن بحث شده و قول برخى از مفسّران شيعه و اهل سنّت درباره اين آيات، مورد بررسى قرار گرفته است. در قسمت بحث محاربه در احاديث پيامبر صلى الله عليه و آله و ائمه معصومان عليهم السلام نيز ضمن رجوع به كتب روايى اهل سنّت از قبيل صحاح سته و نيز كتب روايى شيعه مانند وسائل الشيعة، ده ها روايت در خصوص محاربه و مباحث مربوط به آن بيان شده و يك دسته بندى كلّى از اين احاديث به اين صورت عنوان شده كه چون قوانين جمهورى اسلامى ايران، طبق احكام و موازين شيعه به اجرا درمى آيد، لذا رواياتى كه از كتب شيعه