ملاّصدرا و علاّمه مجلسى) و مقايسه برداشتى نگارنده بين نظرهاى ملاّصدرا و علاّمه مجلسى است. نگارنده در اين قسمت، پس از نقل ديدگاه ملاّصدرا و علاّمه مجلسى درباره معناى عقل، نقاط اشتراك و افتراق نظر اين دو انديشمند را ذكر كرده و سپس به نقد و بررسى هر يك پرداخته است. فصل دوم، درباره تطبيق ديدگاه ملاّصدرا و علاّمه مجلسى بر روايات است. در اين بخش، نظر آنها درباره مقصود از عقل در تك تكِ روايات اصول الكافى همراه با نقد آنها آورده شده است. نگارنده، در پايان، هدف از اين تحقيق را كمك به رسيدن به برداشتى صحيح تر از مفهوم عقل در روايات معصومان عليهم السلام عنوان كرده است.

٨٧ . مبانى ولايت ولى اللّه ، على رضايى بيرجندى، كارشناسى ارشد الهيات و معارف اسلامى، مركز تربيت مدرّس حوزه علميه قم، استاد راهنما: دكتر على شيخ الاسلامى، استاد مشاور: دكتر احمد بهشتى، [بى تا]، ٢٨٣ص.

نگارنده در اين جستار، بر آن است تا پس از توضيح و تبيين معناى لغوى و اصطلاحى «ولايت» و بيان اقسام آن به صورت جامع و با توجّه به مبانى قرآنى، روايى، عرفانى و كلامى، آن را كاملاً بررسى كرده، منشأ همه انواع را همراه با تفاوتشان بيان نمايد. وى سپس به خاستگاه هاى انديشه ولايت ولىّ اللّه در دوران مختلف قبل از اسلام و پس از آن، توجّه كرده و سير تاريخى و جايگاه آن را در هر دو دوره تبيين مى نمايد. توجّه به متون دينى و تجزيه و تحليل نمودن آيات و روايات باب و كند و كاو در فرهنگ اسلامى و اشاره به انديشه ولايت ولىّ اللّه از ديدگاه كلامى، عرفانى و فقهى، و بحث از اضطرار به حجّت و لزوم وجود ولى