راويان، تضعيف شده اند و به عناوينى همچون جَعّال، مجهول و. . . منتسب اند. نگارنده، مجموع ١٠٥٤ روايت فصل الخطاب را به هجده دسته تقسيم نموده و هر دسته را در رديفى از جدول قرار داده است. جالب اين كه از جمع بندى بين اين روايات، نقش غلات را نيز در اين قضيه روشن ساخته و حضور چشمگير آنان را در اين صحنه، از نظر دور نساخته است. فصل سوم پايان نامه ـ كه حجم زيادى از آن را دربرمى گيرد ـ به نقد رواياتى اختصاص يافته كه در فصل قبل، سند آنها تجزيه و تحليل شده است. تعداد اين روايات، بالغ بر هزار و اندى است و همگى به حسب ترتيب خودِ كتاب فصل الخطاب مرتّب شده اند ضمنا به بررسى ميدانىِ بيش از ١٧٠ آيه از قرآن ـ كه طبق ادّعاى محدّث نورى در آنها تحريف صورت گرفته ـ اختصاص يافته و با تأكيد بر اين نكته كه بيشتر اين رواياتْ ناظر به اختلاف قرائات است، به اين ادّعا پاسخ داده شده است. در فصل چهارم، عدم تحريف قرآن از نظرگاه روايات و نيز بزرگان شيعه، مورد بررسى قرار گرفته است. محور در اين قسمت، قاعده تعارضى و جمع بين احاديث است كه در صورت توافق حديث با قرآن، اخذ و در صورت تخالف، رد مى شود.

٣٤ . پرتوى از سيماى قرآن در حديث، مرتضى خسروى، كارشناسى ارشد علوم قرآن و حديث، استاد راهنما: استاد كاظم مدير شانه چى، استاد مشاور: ... ، ١٣٦٩، ١٢٤ ص.

اين پايان نامه، كه درباره اهمّيت و ارزش قرآن مجيد و تأثير آن در جوامع گذشته و عدم توجّه به اصل آن در جوامع كنونى و نيز تقبيح ظاهرنگرى به قرآن و تأكيد بر توجّه و اهمّيت دادن به قرآن، ثواب