موضوع تهاجم فرهنگى است، در آيات و سياق هاى قرآنى و نيز روايات و احاديث اسلامى، بررسى و تحليل كرده است و راه هاى مقابله با تهاجم فرهنگى در قرآن و روايات را تبيين نموده و خاطرنشان كرده است كه قرآن مجيد، به عنوان كتاب هدايت و مكتب انسان ساز، ضمن بيان تفصيلى موضوع تهاجم فرهنگى، به راه ها و شيوه هاى برخورد و مقابله با آن نيز راهنمايى نموده است. وى ضمن يك نتيجه گيرى كلّى، تنها راه حل مشكل تهاجم فرهنگى را روى آوردن به قرآن حكيم و روايات اسلامى و بهره گيرى از دستورهاى الهى و تعاليم معصومان عليهم السلام دانسته است. اين پايان نامه از سه فصل تشكيل شده است. فصل اوّل در تعاريف و كلّيات است كه خود در چند بخش بررسى مى شود. بخش اوّل، تعريف فرهنگ و تهاجم فرهنگى است. نگارنده، در اين بخش با استناد به فرهنگ نامه ها، واژه هاى «فرهنگ» و «تهاجم» را بررسى كرده و كاربرد هر يك را جداگانه و موردى بيان كرده است. سپس تركيب اين دو كلمه را در تعاريف و اصطلاحات، خصوصا موارد استفاده آنها را در سخنان بزرگان و رهبران دينى، روشن ساخته است. بخش دوم اين فصل، درباره سابقه هجوم فرهنگى به جوامع دينى است. نويسنده با استناد به آيات قرآن، سابقه اين هجوم را از بدو پيدايش اسلام مى داند. بخش سوم، در مورد تاريخچه هجوم فرهنگى به جوامع اسلامى است. بخش چهارم نيز به شناسايى روش ها و شيوه هاى تهاجم فرهنگى