احمد موعود انجيل - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٥٠
نام فروردين نيارد گل به باغ *** شب نگردد روشن از اسم چراغ
اسم گفتى رو مسمّا را بجوى *** ماه در بالاست نى در آب جوى
هيچ اسم بى مسمّا ديده اى *** يا ز گاف و لامِ گل، گل چيده اى
تا قيامت عارف ار مَىْ مَىْ كند *** تا ننوشد باده، مستى كى كند
اين جاست كه انسان به ياد سخنان ارزنده پيشوايان ادب مى افتد كه گفته اند:
دو صد گفته چون نيم كردار نيست; بار درخت علم، ندانم به جز عمل.
اگر هزينه تبليغات دور از حقيقت كه بازرگانان و يا صاحبان صنايع در ترويج كالاهاى خود صرف مى كنند، در راه تأمين آرمان هاى كارگران و مرغوبيت جنس صرف شود به مراتب سودمندتر و قابل تمجيدتر خواهد بود.
گاهى عمل به گوشه اى از برنامه هاى اسلام آن چنان اعجاب ديگران را برمى انگيزاند كه بى اختيار به سوى اسلام كشيده مى شوند. در اين موارد يك جَو عمل ، جاى گزين صدها برنامه هاى تبليغاتى مى گردد.
اميرمؤمنان(عليه السلام) به صورت يك فردى ناشناس با يكى از اهل كتاب (مسيحى، يا يهودى، يا زرتشتى) هم سفر شد. مقصد اميرمؤمنان كوفه، و مقصد وى نقطه اى جلوتر از كوفه بود. اميرمؤمنان راه مشترك را با او با كمال صميميت و مذاكرات شيرين پيمود. وقتى بر سر دو راهى رسيدند و آن شخص «ذمّى» خواست از على جدا شود، مشاهده كرد كه هم سفر وى نيز با او مى آيد. در اين موقع با كمال تعجب پرسيد: مقصد شما كوفه است و راه كوفه طرف ديگر است؟ اميرمؤمنان به يكى از برنامه هاى اسلام، يعنى «حسن مصاحبت» اشاره نمود و گفت: شما با اين مصاحبت كوتاه حقى بر گردن من پيدا كرديد و آن حق با اين ادا مى گردد كه، مقدارى تو را در مسير اختصاصى ات مشايعت كنم. پيامبر ما فرمود: هرگاه با