گفتند: ما ياران خدا هستيم. گروهى از بنى اسرائيل ايمان آوردند و گروهى ديگر كفر ورزيدند. افراد با ايمان را بر ضدّ دشمنان كمك كرديم و سرانجام پيروز شدند».

حواريون عيسى دوستان و شاگردان خاصّ حضرتش بودند كه به وى از صميم دل ايمان آورده بودند و آيين او را پس از غيبت مسيح در جهان انتشار دادند و آنها دوازده نفرند و اسامى ايشان به قرار زير است:

١. شمعون پطرس; ٢. اندرياس برادر وى; ٣. يعقوب; ٤. يوحنا برادر وى; ٥. فيلسيبوس; ٦. برتونما; ٧. لوقا; ٨. متى كه گاه به او لاوى نيز مى گويند; ٩. شمعون غيور; ١٠. ليبوس كه گاهى به او يهودا گفته مى شود; ١١. يعقوب صغير النيوس; ١٢. يهوداى اسخريوطى.[١]

قرآن و انجيل با كمال صراحت درباره حواريون حضرت مسيح داورى نموده اند: قضاوت قرآن در حقّ آنها كاملاً يك نواخت است و همه را به خاطر داشتن روح فداكارى و جان بازى در راه آيين مسيح مى ستايد، حتى در آيه مورد بحث براى تحريك مسلمانان به فداكارى در راه اسلام و اين كه در جرگه ياران خدا درآيند، جريان حواريون را نقل مى كند و مى گويد، آنان صريحاً به نداى يارى طلبانه مسيح چنين پاسخ گفتند: «نحن انصار اللّه; ما ياران خدا هستيم». پس شما هم اى مسلمانان به سان آنها ياران خدا باشيد و بدانيد بر دشمن پيروز خواهيد شد هم چنان كه آنها پيروز شدند.

ولـى قضاوت انجيـل دربـاره آنها كاملاً متناقض است: گاهى آنهـا را در پرتو قرب معنـوى كه با مسيـح داشتند صاحب كرامات و خـوارق عـادات معـرفى

[١] انجيل متى، باب١٠، به اهتمام بيبل سوسيتى كرت سيم، چاپ لندن ١٨٣٧; قاموس كتاب مقدس، ص ٤١٤، ماده «رسول».