اصول اخلاق فردى - الهامى نيا، على اصغر و همکاران - الصفحة ٤٩

٨- پاداش بدى به نيكى‌ بزرگوارى چنين افرادى به گونه‌اى است كه در مقابل بدى و جفاى ديگران، نه تنها مقابله به مثل نمى‌كنند، بلكه با احسان و نيكى پاسخ آنان را مى‌دهند كه «از كوزه همان برون تراود كه در اوست» سخن على عليه‌السلام در اين باره نيز اين است:
الْكَريمُ مَنْ جازَى الْاسائَةَ بِالْاحْسانِ. «١» انسان با كرامت، بدى را بوسيله نيكى كردن جواب مى‌دهد.
موانع كرامت‌ كسى كه خواستار كرامت است، بايد موانع آن را از بين برده و اجازه رشد آنها را در خود ندهد. زيرا با وجود اين موانع، جايى براى رشد صفت كرامت در انسان باقى نمى‌ماند.
اينك تعدادى از آن موانع را بيان مى‌كنيم:
١- طغيان و سركشى در برابر خدا خوى سركشى و طغيان، با كرامت و بزرگوارى ناسازگار است. خداى متعال مى‌فرمايد:
يا أَيُّهَا الْانْسانُ ما غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْكَريمِ ... وَ انَّ عَلَيْكُمْ لَحافِظينَ كِراماً كاتِبينَ‌ (انفطار: ١٠- ١١)
اى انسان چه چيز ترا به پروردگار كريمت مغرور كرد؟ ... و بدرستيكه بر شما محافظينى هستند كه نويسندگان با كرامتند.
كسى در مقابل پروردگار كريم خود مغرور شده و سركشى مى‌كند كه از نعمتهاى او غافل شده باشد، در حاليكه انسان با كرامت در برابر كوچكترين نعمت، شكرگزار است.
به گفته على عليه‌السلام: