اصول اخلاق فردى - الهامى نيا، على اصغر و همکاران - الصفحة ٤٥

بنابراين دميدن روح الهى بر وجود خاكى انسان است كه او را لايق سجده فرشتگان الهى گردانيده است.
ب- سجده ملائكه بر انسان نشانگر كرامت انسان است. هنگامى كه خداوند به فرشتگان امر مى‌كند به آدم سجده كنيد، ابليس پس از امتناع از سجده، مى‌گويد:
أَرَءَيْتَكَ هذَا الَّذى كَرَّمْتَ عَلَىَّ (اسراء: ٦٢)
با من بگو چرا اين را بر من كرامت بخشيدى؟
اين آيه اشاره به اين نكته دارد كه امر خدا به سجده بر آدم موجب كرامت او گرديده است. به اين مطلب در دعاى امّ داود نيز اشاره شده است:
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلى‌ ابينا آدَمَ بَديعِ فِطْرَتِكَ الَّذى‌ كَرَّمْتَهُ بِسُجُودِ مَلائِكَتِكَ. «١» خداوندا بر پدر ما آدم، خلق بديع بى نظيرت كه او را به سجود فرشتگانت كرامت بخشيدى، درود فرست.
با جمع‌بندى اين دو نكته به اين نتيجه مى‌رسيم كه روح الهى منشأ كرامت انسان است.
كرامت محور تعليم و تربيت الهى‌ محور تعليم و تربيت الهى، رسيدن انسان به كرامت نفس است. «٢» از اين رو تمام شئون تعليم و تربيت انسان بايد از كرامت برخوردار باشد و اگر تعليم و تربيت از كرامت بى‌بهره و آلوده به پستى و دنائت باشد. تعليم و تربيت انحرافى است و انسان را به كمال نخواهد رساند. خداى متعال در قرآن مى‌فرمايد:
أِقْرَاءْ وَ رَبُّكَ الْاكْرَمُ (علق: ٣)
بخوان و پروردگار تو ارجمندترين است.