اصول اخلاق فردى

اصول اخلاق فردى - الهامى نيا، على اصغر و همکاران - الصفحة ٤٨

٥- شادى از بخشش‌ برخلاف افراد لئيم كه فقط از ماديات لذت مى‌برند و كمتر بهره‌اى از صفات انسانى دارند انسانهاى با كرامت از اعمال نيك‌ اصول اخلاق فردى ٥٤ رابطه عزت و ايمان ص : ٥٤ و سخاوتمندانه مسرور مى‌شوند و از آن لذت روحى مى‌برند. حضرت على عليه‌السلام در اين باره مى‌فرمايد:
مَسَرَّةُ الْكِرامِ فى‌ بَذْلِ الْعَطاءِ وَ لَذَّةُ اللِّئامِ فِى الطَّعامِ. «١» شادى افراد با كرامت در بذل و بخشش است و لذت افراد لئيم در خوردن است.
٦- چشم‌پوشى از خطاها انسان كريم بسيارى از كارهاى نارواى ديگران را ناديده گرفته و خود را از آن بى خبر نشان مى‌دهد تا بدينوسيله زشتى اعمال خلاف و آبروى ديگران از بين نرفته و افراد براى اصلاح خطاى خود فرصت پيدا كنند. سخن امام كريمان على (ع) اشعار به اين معنا دارد:
أَشْرَفُ أَخْلاقِ الْكَريمِ كَثْرَةُ تَغافُلِهِ عَمَّا يَعْلَمُ. «٢» بهترين اخلاق انسان كريم، چشم‌پوشى بسيار او از چيزهايى است كه مى‌داند.
٧- صداقت‌ هفتمين صفت، راستگويى و صداقت است همانطور كه دروغگويى از صفات انسانهاى فرومايه است. على عليه‌السلام مى‌فرمايد:
الصَّادِقُ عَلى‌ شَفا مَنْجاةٍ وَ كَرامَةٍ وَالْكاذِبُ عَلى‌ شُرُفِ مَهْواةٍ وَ مَهانَةٍ. «٣» راستگو مشرف به نجات و كرامت است و دروغگو در پرتگاه سقوط و خوارى است.