اصول اخلاق فردى - الهامى نيا، على اصغر و همکاران - الصفحة ٩١

توكّل فقط بر خدا يك نكته اساسى در بحث توكل كه مورد توجه قرآن كريم و روايات ائمه عليهم‌السلام قرار گرفته و نبايد مورد غفلت قرار گيرد اين است كه توكل بايد فقط بر خدا باشد و ديگران اگر چه بى تأثير در كارها نيستند، امّا اثرشان مستقل و بى ارتباط با خداوند نيست.
قرآن كريم مى‌فرمايد:
وَ عَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُونَ (ابراهيم: ١٢)
توكل كنندگان بايد بر خدا توكل كنند.
و نيز مى‌فرمايد:
فَاذا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ انَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلين (آل عمران: ١٥٩)
چون تصميم گرفتى بر خدا توكل كن همانا خداوند متوكلين را دوست دارد.
هنگامى كه حضرت ابراهيم را به داخل آتش پرتاب كردند جبرئيل به آن حضرت گفت: احتياجى ندارى؟ حضرت ابراهيم فرمود:
امَّا الَيْكَ فَلا، حَسْبِىَ اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَكيلُ‌ احتياج دارم اما نه به تو خداوند براى من بس است و او بهترين وكيل است.
سپس ميكائيل نزدش آمد و گفت اگر بخواهى آتش را خاموش مى‌كنم منابع باران و آب بدست من است حضرت ابراهيم فرمود: نمى‌خواهم. سپس فرشته باد آمد و گفت:
اگر بخواهى آتش را نابود مى‌كنم. فرمود: نمى‌خواهم. جبرئيل گفت: پس از خدا بخواه! حضرت ابراهيم فرمود:
حَسْبى‌ مِنْ سُؤالى‌ عِلْمُهُ بِحالى‌. «١» آگاهى او از وضع من كافيست ديگر احتياج به سؤال نيست.