امام باقر (ع) مى‌فرمايد:
انَّ هذَا اللِّسانَ مِفْتاحُ كُلِّ خَيْرٍ وَ شَرٍّ. «١» زبان، كليد هر خوبى و بدى است.
رسول خدا (ص) مى‌فرمايد:
الْأيمانُ مَعْرِفَةٌ بِالْقَلْبِ وَ اقْرارٌ بِاللِّسانِ وَ عَمَلٌ بِالْأَرْكانِ. «٢» ايمان، معرفت و شناخت پيدا كردن با قلب و اقرار با زبان و عمل با اعضا و جوارح است.
حضرت امير (ع) مى‌فرمايد:
اى مردم، ده خصلت در انسان است كه با زبانش ظاهر مى‌شود:
١- شاهد و گواهى است كه از درون گزارش مى‌دهد.
٢- داور ميان حق و باطل است.
٣- بيانگر حقايق اشياء است.
٤- شافعى است كه حاجت به او روا مى‌شود.
٥- توصيف كننده‌اى است كه هر چيز را معرفى مى‌كند.
٦- فرماندهى است كه به كار خوب فرمان مى‌دهد.
٧- واعظى است كه از زشتى باز مى‌دارد.
٨- تسليت گوئى است كه غمها به آن آرام مى‌شود.
٩- ستايشگرى است كه كينه‌ها بدان برطرف مى‌شود.
١٠- دلربائى است كه گوشها از آن لذت مى‌برد. «٣» زبان، كليد شخصيت انسان‌ با توجه به نقش با اهميت زبان كه مرزِ ميان انسان و موجودات ديگر است، در