اصول اخلاق فردى - الهامى نيا، على اصغر و همکاران - الصفحة ٥٧

چون تقوا، صبر، توكّل، گذشت، انصاف، قناعت و ... خود عين عزّت است، چنانكه روايات اهل بيت عليهم‌السلام بر آن تصريح دارند:
امام سجاد (ع)، همه عزّت را از آن مؤمن متّقى مى‌داند و مى‌فرمايد:
الْعِزُّ كُلُّ الْعِزّ لِلْمُتَّقى‌. «١» همه عزّت، از آن متّقى است.
امير مؤمنان صلوات اللّه عليه در سخنى زيبا و رسا، تقوا را چنين مى‌ستايد:
فَانَّ التَّقْوى‌ افْضَلُ كَنْزٍ وَ احْرَزُ حِرْزٍ وَ اعَزُّ عِزّ. «٢» همانا تقوا، برترين گنج، محفوظترين پناهگاه و محكم‌ترين شى‌ء نفوذناپذير است.
امام باقر (ع)، صبر بر مصيبت‌ها را موجب زياد شدن عزّت دانسته، مى‌فرمايد:
مَنْ صَبَرَ عَلى‌ مُصيبَةٍ زادَهُ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ عِزّاً عَلى‌ عِزّهِ. «٣» رسول گرامى اسلام (ص)، عزّت دنيا و آخرت را پاداش عفو و گذشت مى‌داند:
مَنْ عَفى‌ عَنْ مَظْلَمَةٍ ابْدَلَهُ اللَّهُ بِها عِزّاً فِى الدُّنْيا وَ الْاخِرَةِ. «٤» حضرت امير صلوات‌اللّه عليه چند عامل را به عنوان سبب عزّت ياد مى‌كند:
- انصاف با مردم:
الا انَّهُ مَنْ يَنْصِفِ النَّاسَ مِنْ نَفْسِهِ لَمْ يَزِدْهُ اللَّهُ الَّا عِزّاً. «٥» آگاه باشيد! هر كس با مردم به انصاف رفتار كند، خداوند جز بر عزّتش نمى‌افزايد.