اصول اخلاق فردى - الهامى نيا، على اصغر و همکاران - الصفحة ٥٤

بلكه معناى آيه اين است كه هر كس عزّت مى‌جويد بايد از خدا بخواهد، چرا كه عزت، در واقع، نزد ديگران يافت نمى‌شود. «١» رابطه عزّت و ايمان‌ چنان كه ياد شد، قرآن مجيد «عزّت بالاصاله» را از آنِ خداى بزرگ و ربّ العزّه مى‌داند و نويد مى‌دهد كه هر كس طالب عزّت است بايد آن را از ذات مقدّس او طلب كند، سپس تصريح مى‌كند كه خداوند عزيز، پيامبر و مؤمنان را نيز در طول عزّت خويش، «عزّت بالافاضه» بخشي اصول اخلاق فردى ٥٩ ٢ - باطل گرايى ص : ٥٩ ده است:
... وَ لِلَّهِ الْعِزَّةُ وَ لِرَسُولِهِ وَ لِلْمُؤْمِنينَ ... (منافقون: ٨)
عزّت، مخصوص خدا و رسول او و مؤمنان است.
اين آيه از سويى، دليل محكمى بر ضرورت و اصالت عزّت مؤمنان است كه ارزش والاى آنها را با قراردادن در رديف خدا و پيامبر آشكار مى‌سازد و از سوى ديگر بر پيوند «عزّت» و «ايمان» تأكيد كرده است و الهام دهنده آن است كه چنين پيوندى ناگسستنى است و انسان مادامى كه ايمان در دل دارد، عزّتمند است. چنان كه در جاى ديگر فرمود:
وَ لا تَهِنُوا وَ لا تَحْزَنُوا وَ انْتُمُ الْاعْلَوْنَ انْ كُنْتُمْ مُؤْمِنينَ (آل عمران: ١٣٩)
و سست نشويد و غمگين نگرديد و شما برتريد اگر ايمان داشته باشيد.
امام باقر (ع)، عزّت مؤمن را هديه‌اى الهى مى‌داند و مى‌فرمايد:
انَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ اعْطَى الْمُؤْمِنَ ثَلاثَ خِصالٍ؛ الْعِزَّ فِى الدُّنْيا وَ الدّينَ وَ الْفُلْجَ فِى الْاخِرَةِ وَ الْمَهابَةَ فى‌ صُدُورِ الْعالَمينَ «٢» خداوند بزرگ، سه چيز را به مؤمن، عطا كرده است: عزّت در دنيا و دين، رستگارى در آخرت و هيبت در دل جهانيان.