اصول اخلاق فردى - الهامى نيا، على اصغر و همکاران - الصفحة ٤٦

اگر يك معلم را با وصف خاصى معرفى كنند، اشاره به اين است كه تعليم اين معلم در همان محور وصف است. مثلًا اگر گفتند فلان پزشك درس مى‌دهد يعنى درس پزشكى مى‌دهد و اگر گفتند معلم اكرم به شما درس مى‌دهد يعنى درس كرامت مى‌دهد. بنابراين پروردگار كريم نيز به انسان كرامت مى‌آموزد. و نيز خداى متعال فرشتگان را كه مأمور ابلاغ پيام كرامتند به عنوان عباد كريم و كتب انبياء را به عنوان صحف مكرّمه ياد نموده است. «١» بنابراين براى حركت در مسير تعليم و تربيت اسلامى، بايد همواره محوريت كرامت را در نظر گرفت و بر اين مبنا فضائل الهى را در خود ايجاد كرد. به عبارت ديگر «پيام دهنده»، «پيام» و «پيام آور» يعنى خدا، كتاب آسمانى و پيامبران او همه كريمند و «پيام گيرنده» هم بايد كريم و بزرگوار تربيت شود.
نشانه‌هاى اهل كرامت‌ افراد صاحب كرامت داراى نشانه‌هايى هستند كه مى‌توان با توجه به آنها، صفت كرامت را در خود و ديگران ارزيابى كرد. برخى از آن نشانه‌ها چنين است:
١- ترجيح آبرو بر مال‌ على عليه‌السلام مى‌فرمايد:
الْكَريمُ مَنْ صانَ عِرضَهُ بِمالِهِ وَاللَّئيمُ مَنْ صانَ مالَهُ بِعِرْضِهِ. «٢» كريم كسى است كه آبرويش را با ثروتش حفظ كند و لئيم كسى است كه مالش را با آبرويش نگهدارد.
آبروى انسان كريم باندازه‌اى براى او اهميت دارد كه حاضر است براى حفظ آن از مال خود بگذرد.