خداوند، پيامبر صلى الله عليه و آله را- در حالى كه مردم در گمراهى و حيرت به سر مى‌بردند- برانگيخت و آن حضرت در خيرخواهى، سنگ تمام گذاشت و بر راه (مستقيم) رفت.
جلوه‌هاى خيرخواهى‌ خصلت ارزشمند «خيرخواهى» علاوه بر نيكويى و ارزش ذاتى براى خيرخواه، بر انديشه و عمل او نيز تأثير مى‌گذارد ولى مدير بايد پيش از آن به فضايل ديگر اخلاقى متصف شده باشد. آنچه در روايات اهل بيت عليهم السلام با خيرخواهى ارتباط مستقيم دارد، چند خصلت است كه تعدادى از آن‌ها در سخنى از رسول خدا صلى الله عليه و آله اين گونه آمده است؛ ١- به حق داورى كند.
٢- حق ديگران را ادا نمايد.
٣- آنچه براى خود مى‌پسندد براى ديگران نيز بپسندد.
٤- به هيچ كس ستم نكند. «١» امام صادق عليه السلام نيز به دو مورد از آن‌ها تصريح كرده و فرموده است:
«اذا كانَ حُرّاً مُتَدَيِّناً جَهَدَ نَفْسَهُ فِى النَّصيحَةِ لَكَ» «٢» اگر شخص، آزاده و متديّن باشد، با تمام توان در خيرخواهى تو مى‌كوشد.
امام على عليه السلام نيز موارد ديگر را چنين برمى‌شمارد:
«انَّ انْصَحَ النَّاسِ انْصَحُهُمْ لِنَفْسِهِ وَ اطَوْعُهُمْ لِرَبِّهِ» «٣» همانا خيرخواه‌ترين مردم كسى است كه براى خود خيرخواه‌تر و در برابر پروردگارش مطيع‌تر باشد.
براساس آنچه ياد شد اگر افراد زير دست، در هر رده، از خصلت ارزنده خيرخواهى برخوردار باشند، به اعمال زير مبادرت مى‌ورزند:
١- آنچه را خير همكاران و سازمان است، به مسؤولان مربوط انتقال مى‌دهند.