«سُوءُ الظَّنِّ يُفْسِدُ الْامُورَ وَ يَبْعَثُ عَلَى الشُّرُورِ» «١» بدگمانى، كارها را تباه مى‌سازد و زمينه بدى‌ها را فراهم مى‌سازد.
«مَنْ غَلَبَ عَلَيْهِ سُوءُ الظَّنِّ لَمْ يَتْرُكْ بَيْنَهُ وَ بَيْنَ خَليلٍ صُلْحاً» «٢» بدبينى بر هر كس چيره شود، ميان او و همه دوستانش فاصله مى‌اندازد.
٤- گشاده‌رويى‌ خردورزى و درايت، بخش وسيعى از مديريت را شكل مى‌دهد و بدون چنين توانى، مديريت بى معنا خواهد بود. دانش و تخصّص نيز در كنار عقل و انديشه كارساز است.
برخى از فضاي اخلاق مديريت (ج‌١) ١٠٨ سيره علوى ص : ١٠٧ ل اخلاقى نيز مكمّل دانش و انديشه است و بشّاشيت و گشاه‌رويى از آن جمله است. رسول گرامى اسلام صلى الله عليه و آله مى‌فرمايد:
«حُسْنُ الْبِشْرِ نِصْفُ الْعَقْلِ» «٣» خوش‌رويى، نيمى از خرد است.
ضرورت گشاده‌رويى‌ از حديث بالا، چنين برداشت مى‌شود كه خصلتِ نيكوى گشاده‌رويى از لوازم ضرورى مديريت اسلامى است و كسى كه از آن بهره‌مند نباشد نمى‌تواند مدير موفقى باشد؛ به‌ويژه كه حضرت صادق عليه السلام در مقام شمارش ويژگى‌هاى امامان معصوم، به آن نيز تصريح كرده و فرموده است:
«و دينُهُمْ ... حُسْنُ الصُّحْبَةِ وَ حُسْنُ الْجِوارِ ...» «٤» روش امامان معصوم، معاشرت نيكو و خوش‌همسايگى است.