رسول گرامى اسلام صلى الله عليه و آله نيز در سفارشى به دودمان عبدالمطلب، خوش‌رويى را در زندگى جمعى و موقعيتى كه آنان در مديريت اجتماعى بايد داشته باشند، ضرورى دانسته، مى‌فرمايد:
«يا بَنى‌ عَبْدِالْمُطَّلِبِ انَّكُمْ لَنْ تَسَعُوا النَّاسَ بِامْوالِكُمْ فَالْقُوهُمْ بِطَلاقَةِ الْوَجْهِ وَ حُسْنِ الْبِشْرِ» «١» اى فرزندان عبدالمطلب! شما با ثروت خويش هرگز نمى‌توانيد مردم را گرد خويش آوريد، پس با رويى گشاده و چهره‌اى نيكو با آنان رو به رو شويد.
در تاريخ آمده است كه امام صادق عليه السلام، خدمتكارى را در پى كارى فرستاد ولى او در زمان معمول بازنگشت، امام به ناچار از خانه بيرون رفت تا از او خبرى بگيرد. در ميان راه مشاهده كرد كه در گوشه‌اى به خواب رفته است. امام بر بالين او نشست تا بيدار شد.
سپس بدون تندى و خشونت به او فرمود: «تو حق ندارى هم شب بخوابى هم روز! شب را بايد به استراحت بپردازى، در روز بايد كارهاى ما را انجام دهى!» «٢» رفتار امام صادق عليه السلام بايد سرمشق ما قرار گيرد؛ يعنى در جايى كه كاركنان، خلافِ مهم و جبران‌ناپذيرى را مرتكب نشده‌اند، بدون پرخاش و بدزبانى، وظايفشان را به آنان گوشزد نماييد.
آثار سودمند گشاده‌رويى مانند بسيارى از فضايل اخلاقى ديگر، علاوه بر داشتن حسن ذاتى در نظر دين، فرد و فطرت آدمى، از پيامدهاى نيكويى نيز برخوردار است كه در موفقيت مدير و كارآيى سازمان نيز بى‌تأثير نيست؛ از جمله به موارد زير مى‌توان اشاره كرد:
الف- زدودن كينه‌ها در معاشرت‌ها و داد و ستدهاى كارى و اجرايى، ممكن است برخى كدورت‌ها در